Hayatın bana öğrettiklerini anlatayım
Belki kötü düşünenlere örnek olur
Bütün insanları çok sevdim
Hiç kimse için kötülük düşünmedim
Herkesi kendim gibi sanıp güvendim
Çok geç de olsa yanıldığımı anladım
Ben bu dünya için fazla iyi niyetli kaldım
Küçük ve güçsüz kaldım
İnsanların türlü oyunları vardı, bilemedim
Tuzaklarını göremedim, içine düştüm
Ne yaptımsa olmadı, çıkamadım bir türlü
Sanki farklı dünyada yaşıyoruz, anlamadım
Hep uğraştım, ancak onların dediği oldu
Nereye baktıysam hep çevremde gördüm
Neye elimi attıysam kuruyup gitti benden
Pes ettim, bütün gücümü aldılar benden
Artık söyleyecek çok bir şeyim kalmadı
Bu dünyada yaşama isteğim bile kaçtı
İki yüzleri değil, yüz tane yüzleri vardı
İnsanlık ölmüş, kötülük ise dünyada kaldı
Kayıt Tarihi : 30.05.2026 16:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!