Fatih Güler Şiirleri - Şair Fatih Güler

Ana karnında nasılsam
Ahrette de öyleyim
Yollarım yok açık olan
Gidişim bilinmez yere

Çözülmeyen hayatımı

Beni bilenler iyi bilir
Hem de bayağı iyi bilir
Bilmeyenlerde kendi işiyle yolunu bilir
Asıl bilmek istemeyenler
Çok daha net bilir
Çünkü kalemimin gücünü fazlasıyla bilir

Dostluğu, insanlığı, adamlığı
Biliriz Soyumuzdan baba
Işık gölgesindeki silahın
Deleriz mermisini reis

Doğar güneş sabaha

Dile alıp koca yalan
Söyleyerek gezer durur
Şeytan saçar zehir yılan
Tükürerek yüze vurur

Sana yakın gözü görmez

Hatice’yle yola çıkıp
Sedayla devam ettim
Aslıyla şiire başlayıp
Ezgiyle hasret çektim
Elifle gözyaşı döküp
Ebruyla destan yazdım

Sen gittin gideli şarkılar yazdım
Gurbet ocağında besteler yaptım
Hücreli odamda ağıtlar yaktım
Kimseler duymuyor ne çektiğimi

Yanından yer aldım haberin var mı

Zoraki tebessüm edip
Yalandan gülücük saçan
Solan yüzü güldürecek
Mutsuz bir ağabeyin var

Dağlar arasında kalan

Canımı bekledim bana gelmedi
Uzaktan el atıp yüze gülmedi
Garibin gönlünü bir gün duymadı
Birbirine girdi gündüzle gecem

Gizledim kalbimde bilmedi kimse

İyiyle kötü, güzelle çirkin
Saçla sakal, sakalla bıyık
Melekle şeytan, hainle vatansever
Kurtla çakal, bozkurtla devrimci
Cumhuriyetle Osmanlı, fatihle Atatürk
Siyahla beyaz, akla kara

Tut yüreğimden sevdiğim
Başıboş sokaklara bırakma beni
Ne olur kaybetme garibi
Sokaklarda yanarım yazın
Çok üşürüm kışın
Sırılsıklam olurum baharın