Fatih Güler Şiirleri - Şair Fatih Güler

Yüreğim senden keskinse
Niye yazıyorsun ki kalemim
Bırak beni dağa
Haykırayım avazım çıkana kadar
Bu gönül evim
Genel ev mi diye sorayım

Cehennem azabından önce
Şeytan azabına düşerek
Bahar gelmeden hazan gördüm
Hayat kısa değil ben sürgün

Kainat treninden inip

Saça ağustosta kar yağdı
Gözlerim yağmur olup aktı
Gözyaşımı silen olmadı
Ben bekledim, Sen gelmedin ki

Garip yüreğim kan ağlayıp

En yüksek dağa çıkıp
Özgürce anırmak istiyorum
Anırmak, anırmak, anırmak
İnip çıkıp tekrar anırmak
Kör olası yüreğim
Yırtılana kadar anırmak

Bu hayatım daha
Fragmanı mı bir filmin
Perdesi mi tiyatronun
Akordu mu müziğin
Manşeti mi haberin
Başlığı mı şiirin bilemem

Beş kere aşık oldum
Şiir yazarak ağladım, kustum
Uykusuz kaldım gecenin yalnızlığıyla
İlki gençliğimi çaldı
İkincisinin haberi olmadı
Üçüncüsü uzaktaydı gelemedi

Önüme büyük koyarsın
Dağlar aşan dertlerim var
Her gün gözyaşımı içip
Herkesten beter sarhoşum

Şiirim kesmiyor beni

Beynim volkandan farksız
Ha patladı, ha patlayacak
Çünkü onun içinde
Neler var neler
O, bu, şu

Bu lanet olası Fatih Gülerin
Vadesi dolduktan sonra
İçini döküp dolduracağı
Öyle insanlar var ki
Cehennemin ta dibinde yansa da
Cennet köşkünde doyasıya yaşasa da

İnsanlar huylarını göstermeye devam ederek
Ya mücadeleden kaçıyorlar
Yada onurlarını satmaya devam ediyorlar
Gene biz bize kaldık
Yani senin benim
Onun şunun bunun