Fatih Güler Şiirleri - Şair Fatih Güler

Dost düşman, tanıdık tanımadık
Akraba yabancı demedin
Hiçbir menfaat beklemeden
Herkesi kendin gibi sanarak
Hiçbir ayrım yapmadan
Herkese iyilik düşündün

Çayın iyisini tiryaki demler
Rakının kralını akşamcı içer
Kadın evde, erkekte meyhanede efkarlanır
Görüşme odası ise yatak odasıdır
Çocukla görüşme günüyse kahvaltı masasıdır.

Ben fatih gülerim
Beşikten mezara kadar
Her türlü insandan
İyilik görmediğin kadar
Bin türlü kötülük gördüm

Dünyanın bir gün olduğunu öğrenselerdi
Kıskançlık, kibir, kin, ahlaksızlığı öğrenmeden
Kainatın Hakimi ile kitapları için
Kıymeti, saygıyı, şükrü, hoşgörülü öğrenirlerdi.

Bu benim karanlığımdır
Uzun gecelerin kara gözleri
Çaresiz karanlık geleceğimin kara sevdası
Kara bahtın kara yazısı
Kara mazimin alacakaranlık yarını
Karanlık düzenle düzenimin karanlığıdır

Ana karnında bile rahat edemiyorum
Bu dünyadan hiçbir zevk alamıyorum
Ahrete gidince cennet köşk istemiyorum
Şu cehennem azabından nefret ediyorum
Kendi özel dünyama da gidemiyorum
Kâinatın neresine sığarım hiç bilmiyorum.

Ne güneşin tadı var
Nede yaz yağmurunun
Ne adım kaldı
Nede tadım tuzum
Kader midir başımda esen
Yoksa şeytanın zulmü müdür

Nereye gidebilirim ki önüm açıkken
Kainatın yalnızlığını yaşıyorken
Upuzun yol bitmek bilmeyen
Hiç bitmeyecek yoldayım artık
Dönüş yok kalktı tren gidiyorum
Vadem dolunca bedenimle

Dünyaya geliyorum yalnızlık
Mazimi hatırlıyorum yalnızlık
Bugünüme bakıyorum yalnızlık
Yarınımı düşünüyorum yalnızlık
Öbür dünyamı kurcalıyorum yalnızlık
Kalbimin derdini dinliyorum yalnızlık

Gözlerimi sonsuzluğa kapatarak
Biliyor musunuz neyi alarak gideceğim
Akıttığınız gözyaşlarımı kangren yapıp
Yüreğimi taşa bağlayarak
Günahlarımı sararak kainatın yalnızlığına gideceğim