En yüksek dağa çıkıp
Özgürce anırmak istiyorum
Anırmak, anırmak, anırmak
İnip çıkıp tekrar anırmak
Kör olası yüreğim
Yırtılana kadar anırmak
Bu hayatım daha
Fragmanı mı bir filmin
Perdesi mi tiyatronun
Akordu mu müziğin
Manşeti mi haberin
Başlığı mı şiirin bilemem
Beş kere aşık oldum
Şiir yazarak ağladım, kustum
Uykusuz kaldım gecenin yalnızlığıyla
İlki gençliğimi çaldı
İkincisinin haberi olmadı
Üçüncüsü uzaktaydı gelemedi
Önüme büyük koyarsın
Dağlar aşan dertlerim var
Her gün gözyaşımı içip
Herkesten beter sarhoşum
Şiirim kesmiyor beni
Beynim volkandan farksız
Ha patladı, ha patlayacak
Çünkü onun içinde
Neler var neler
O, bu, şu
Bu lanet olası Fatih Gülerin
Vadesi dolduktan sonra
İçini döküp dolduracağı
Öyle insanlar var ki
Cehennemin ta dibinde yansa da
Cennet köşkünde doyasıya yaşasa da
İnsanlar huylarını göstermeye devam ederek
Ya mücadeleden kaçıyorlar
Yada onurlarını satmaya devam ediyorlar
Gene biz bize kaldık
Yani senin benim
Onun şunun bunun
Atalar demişte hani
Duvarın dili olsa da konuşsa
Bırakın duvarı, yerle gök haykırsa
Kimse anlamak istemez bize yapılanı
Çünkü biz Engelli bireyiz yahu
Yoruldum onu aramaktan
Eridim hep ona yanmaktan
Alevin içinde kül olup
Hasret dumanından boğuldum
Bu gözyaşlarım ırmak olup
Şair vatan yazar gökte dalgalanan
Şair aşk yazar gülde kokan
Şair kendini yazar roman
Şair dini yaza4r kimseyi sömürmeyen




-
Gokhan Celebi
Tüm Yorumlarharkuleda tebrık edıyorum