Fatih Güler Şiirleri - Şair Fatih Güler

Ana karnında nasılsam
Ahrette de öyleyim
Yollarım yok açık olan
Gidişim bilinmez yere

Çözülmeyen hayatımı

Beni bilenler iyi bilir
Hem de bayağı iyi bilir
Bilmeyenlerde kendi işiyle yolunu bilir
Asıl bilmek istemeyenler
Çok daha net bilir
Çünkü kalemimin gücünü fazlasıyla bilir

Dostluğu, insanlığı, adamlığı
Biliriz Soyumuzdan baba
Işık gölgesindeki silahın
Deleriz mermisini reis

Doğar güneş sabaha

Dile alıp koca yalan
Söyleyerek gezer durur
Şeytan saçar zehir yılan
Tükürerek yüze vurur

Sana yakın gözü görmez

Hatice’yle yola çıkıp
Sedayla devam ettim
Aslıyla şiire başlayıp
Ezgiyle hasret çektim
Elifle gözyaşı döküp
Ebruyla destan yazdım

Sen gittin gideli şarkılar yazdım
Gurbet ocağında besteler yaptım
Hücreli odamda ağıtlar yaktım
Kimseler duymuyor ne çektiğimi

Yanından yer aldım haberin var mı

Zoraki tebessüm edip
Yalandan gülücük saçan
Solan yüzü güldürecek
Mutsuz bir ağabeyin var

Dağlar arasında kalan

Bir fırtınaya yakalandık
Hiç durmadan geldikçe geliyor
Arka arkası kesinlikle kesilmiyor
Gün ay mevsim yıl dinlemiyor
Bazen hortum oluyor
Bazense hafif rüzgar

Bundan adım gibi eminim ki
Fatih Güler bu olayı göremeyecek
Amma velakin bir gün mutlaka
Okula gitmeyen Engelli birey çocuk
Engelli birey genç kesinlikle kalmayacak
Vatanımdaki bütün okulların sınıflardaki sıraları

Canımı bekledim bana gelmedi
Uzaktan el atıp yüze gülmedi
Garibin gönlünü bir gün duymadı
Birbirine girdi gündüzle gecem

Gizledim kalbimde bilmedi kimse