Fatih Güler Şiirleri - Şair Fatih Güler

Anam, Babam, Kardeşimi
Elimden almaya çalışmayın
Belki sonsuza kadar yüzlerini göremem
Ömürlerini kısaltıp yanlış yola düşmeyin

Kesin ayağa kalkamam

Ne bir sevgi bırakıldı
Nede ümit için ukde
Giden gidip kalan kaldı
Derinden enkaz bıraktı

Ecel kapısı açılsa

Paris Paris’se bana ne
Gönlüm ahıra döndükten sonra
Dünya cennetmiş fatihe ne
Aslı, şirin, leyla gurbetin ateşindeyse
Cennete gidecek misim umurumda değil
Melekte yalancı çıkar

İnsan evladıysa kadın olmak zordur
Reisin kadını olmak
Daha da zor
Türk milletinin derdini bağrına basan
Aile fertlerin yükünü omzuna alan
Gökyüzündeki ayın yıldızı

Kız kediye benzer
Verince yalar, vermeyip aldığında tırnaklar
Bayan gül gibidir
Desenini sevdiklerine, dikenini sevmediklerine batırır
Kadın şaraba andırır
Yıllar geçtikçe daha da güzelleşir

Buram buram Anadolu kokar
Gönül yurdumun tohumundan
Bastığım kara toprağa.
Gökten bakmaya doyamadığım
Manalı güzel gözlerini
İliklerime kadar yağdırırsın

Ağustosun sıcağında
Rüzgar eser İnsanlığa
Yakışır fedakarlığa
Yakmayan güneşsin bacım

Herkese yardıma koşan

Senin gibi ninende zamanında güzeldi
Senin gibi dedende zamanında yakışıklıydı
Huy baki, güzellikle yakışıklık geçicidir
Gül nasıl solarsa insanda solar
Ağaç nasıl meyve verirse
Huyda iyilik güzellik verir

Yalan dünyada adalet yoksa
Ahrette adaleti ne yapayım
Aha şuramdan vurup kaçtıysa
Bu kainatta nasıl yaşayım

Olanlar oldu kalanlar kaldı

Seviyorum be seni
Sevdalıyım, aşığım, tutkuluyum
Yıllarca göremeden sensizliğe şiirlerimi ağlattıysam
Tek bakışına sevdalandıysam
Bunun adı sevda olmasın kabulüm