Fatih Güler Şiirleri - Şair Fatih Güler

Üzülürsen ben kahrolup
Gözlerimi gökyüzüne bağışlar
Sana mutluluk gözyaşlarını döktürürüm

Rengin solarsa kalemimi denize verip
Ayak bastığın tüm sahilleri

Selam vermeyerek isteniyor
Görmemezlikten gelinip, görmeyince küsülüyor
Birbirine düşürerek kendisi barışıyor
Torunun yavşakmış Ademim

Hatır gönül bilinmiyor

Ezgim dağda yankılanıp
Baykuşun sesi duyulmaz
Sevdamı kalbime gömüp
Gerçek sahibi bulunmaz

Odalarda dolaşırım

Akraba candır elbet
Dost mirastır kesin
Arkadaş arka kaledir
Amma velakin gel gör ki
Ana, Baba, Kardeş hariç
Tek odalı hücrede bile

Nereye gidiyorsan
Beni de al üstüne bulut
Nereye kaybolursan
Kaybet beni de bulut

Bende pek çok ağladım

İlk görüşte aşık oldum
Unutamadım seneler geçte de
Olamadık leyla mecnun gibi
Teselli verdi ıslak kirpiklerim

Sene bilmem kaç

Tarihi tarihçiye bırakılmadı Fırat’ım
Bizi bize bırakmadılar
Bıraksalar biz hayalimizi gerçekleştiriyor
Dünya ise kendi hayalini konuşuyordu
Bırakmadılar, bırakmıyorlar, bırakmazlar
Ülkücülük bu muydu diye düşünürüm

Bugün 10 Temmuz
Asım güler günü
Babacan yürekli baba
Adam gibi insan

Sevda mal değil ki
Kalitesini nasıl anlayacaksın
Güzel kokuyorsa önce ruhuna
Sonra bağrına basacaksın
Hasret kokan gurbet gülünü
Dalından koparmayıp desenini seyredeceksin

Sabah güneşi gibi parlayıp gökyüzünde
Gece yıldızıdır inadına güzel kız
Yanında olunca bambaşka olur şair
Yorgun elleri çiçek bahçesi olup
Yüreğinde yüreğiyle çiçeklerin desenlerini yazar.