Bir şairle karşılaştım gülüm
Oturup dertleştik, konuştuk oradan buradan
Şair nasıl ölür diye sordum
Bak deli yürek dedi
Elini omzuma koyarak
Arkadaş vurursa hemen geçer yarası
Bir tanemi üzüp gözyaşlarını dökmüş
Üzenin dilediği muradı kör olsun
Benim yüzümden üzmüş
Ben nasıl yaşarım artık
Ecel görmeden öldüm
Yanakları baldan tatlı
Gözleri zeytinden leziz
Gülüşü gülden güzel
Gönlümün en güzeli
Huyu merhamet ocağı
Ya gül, yada yasemin
Ne menekşe, nede manolya
Benim için en güzeli
Güzeller güzeli gurbet çiçeğim
Deseniyle, rengiyle, zarafetiyle, kokusuyla
Sanki ruhumun ikizi hasret çiçeğim
Uzağın kucağında
Renk cümbüşü gibisin
Elma yanaklarından
Yüzüne bal damlayan
Enheduanna gibi
Şöhretin koynunda yatmaktansa
Sokak çocuğu olarak betonda yatarım
Kumar kokan hayatta
Borçsuz bedenimi yatırmak
Delik deşik ayakkabımı
Denize yar etmek isterim
Eğen ki gönlümü ağlatan gülüyorsa
Son nefesimde kalemim kırılacak demektir
O zaman defterim
Gözyaşımın şerbetiyle yıkanıp
Kalemim ağlatanın kalbine saplanacaktır
Yediğim lokmalar büyüyor
Ecel yurduna gidiyorum
Zıkkımın kökünü içiyor
Ecel yurduna gidiyorum
Kainatta yalnız biriyim
Başı alıp gitmeseydin
Gül efendim neredesin
Elimi bırakmasaydın
Can efendim neredesin
Kurşun sıkıp yarınlara
Canımın çift gözleri dolup
Resmini çekerek göndermiş
Benimde yüreğim ağlayıp
Dağ arkasına efkar başmış
Kim doldurdu güzel gözleri
-
Gokhan Celebi
Tüm Yorumlarharkuleda tebrık edıyorum