Bir gün şayet,
Senden önce ayrılırsam bu dünyadan,
Her bir kelimesiyle şiirlerim sana emanet olsun.
Çünkü her satırda,
her dizede senin hatıran var.
Senin gölgende tutunarak,
Sen yolunu belirledin.
Ben de itiraz etmeden onayladım.
Fakat bilmelisin,
bu gidişatta doğruluk olsaydı,
geride leke değil, sadece uzaklık kalırdı.
SEN
Sen aşk nedir bilirmisin.
Hiç Gidenlerin Ardından
yas tuttun mu.
Acıdan Bir duvar ördünmü
Sen benim gibi sevemezsin.
Seninle aramızdaki sevgi,
birbirimize duyduğumuz güvenle hayat bulur, fedakarlıklarımızla büyür ve sonsuzluğa uzanır.
Bu yolda,
kalbimizin cesaretiyle gerekirse ölüme gidilir;
çünkü gerçek sevgi,
SEN BENİMSİN2
Gülüşüne kurban olduğum sevdam
Bakmasın kimse o güzel yüzüne ben gibi.
Gözlerinde kendimi bulduğum yar
Sen bilemezsin, içimde kopan fırtınayı,isyanı
Dinmeyen bir uğultu var ruhumu kavuran
Hırçın dalgalarda kaybolan biriyim.
Yıkılmış bir enkaz gibi umutsuzluğa teslim oldum.
Sessiz gecelerde yankılanan anıları,
kalbime kazıdım.
Sen duygularımı bilmesende,
Aldığım her nefeste heycanımsın.
Sen duygularımı hissetmesende,
Sen benim yaşama sebebim,
Hayatımın anlamı,
Hayattaki en değerli varlığımsın.
Ne sevgin belli,nede gidişin.
Söyle,söylesene be kadın (adam) .
Senin uğruna kaç gece,
Uykusuz kaldığımı bilirmisin.
Seni düşünüp,
uyuduğum anda,
Sonunda yaptın yapacağını.
İçimde sana olan sevgini öldürdün.
Hadi şimdi çek git gözüm görmesin seni.
Ne konuşmak,
Nede duymak istiyorum sesini
Tertemiz duygularımla
Bazen ona da hak vermiyor değilim.
Belki de her şeyin böyle bitmesi gerekiyordu.
Çünkü bazı ayrılıklar kaybolmaz, sadece başka bir biçimde varlığını sürdürür.
Örneğin, bir anı olarak zihnimizin kuytu köşelerinde yaşar.
Yıllar geçse de unutulmayan bir sır gibi…




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!