Ne gariptir şu hayat.
Birini canından çok seversin,
Gözlerinden çok zihnin onunla meşgul olur.
Ama o senin hislerini
bambaşka bir isimle adlandırır.
Belki bir alışkanlık,
Biz kimseyi kendimizden
ne üstün gördük,
Nede küçümsedik.
Varlığıyla kibirlenip
vazgeçilmezim diyen,
Bir çok insanlar gördük.
Hani çok seviyordun beni.
Bir gün olsun sesimi duymazsan,
yaşayamazdın hani.
Sımsıkı sarıldığın kollarım hiç
bırakmayacaktın.
Bitecekse ölüm ayırsın demiştin hani.
Senden beklentim,
Biraz huzur.
Biraz mutluluktu.
Meğersem,
Aradığım duygular yanlış yerde,
Vede yanlış kişideymiş.
Hani
çok sevecekmiş gibi gözüktün ya,
oysa yalanlarınla ördüğün bir duvar vardı aramızda. Gözlerinle söylediklerin birbirini tutmazdı,
her haksızlığında bir parça daha kaybettin güvenimi. Sandın ki bu kalp hep sana körü körüne inanacak,
ama artık o günler geride kaldı.
Gözün aydın
ÖLDÜR ÖYLE GİT
Yaralı yüreğimle,
boynu bükük bırakacaksan.
Izdırap içinde,
Herşeyi yakıp yıkacaksan.
Senden vazgeçmek,
Senden çekip gitmek kolaymı sevdiğim.
Gidersem sol yanımdan vurulurum.
Dayanamam acılara ,
Biter, yok olurum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!