Görüyorum ki herkes аrtist olmuş.
O zaman yönetmenlikte bana düşer.
Beni kаybetmeyi seçeni kаzаnmаk için uğrаşmаm.
Bir söz duymak istermisin benden.
Senin yаşanmışlığın kаdаr,
Benim silmişliğim vаr bu hayatta.
İstanbul bile ağladı,
gökyüzü iki gün boyunca
bizim ayrılığımızın yasını tuttu.
Yağmur sokaklara döküldü,
kaldırımları ıslattı,
denize karıştı.
Gökyüzü dargın,
Sert bir rüzgara kapılmışım.
Her yanım toz,
Her yanım duman.
Her yanım param parça.
Dilimde dolanmış ismin.
Hayatıma girdiğin gün,
Yüreğime yıldırım gibi düştün.
Sanki uçurumdan yuvarlandım.
Kalbime girdin,
Yüreğin ile.
Şimdi kapat gözlerini sevdiğim.
Kaldır üzerimizdeki,
Aşk adıyla ördüğün o çetin duvarları,
Bir gülüşünle dağılsın karanlıklar,
Bir bakışınla erisin dağ misali zincirler,
Bir dokunuşunla can bulsun gölgeler,
Açsam kalbimi sana,
Yaşadıklarım öyle bir figan ki,
yankılanır sinemde.
Zindana döner her bu vakit.
Karanlığın pençesinde kaybolmuş
yaşayan ölüyüm ben.
Ferahlığa hasret kaldı gönül.
Kalbimde senin acını taşırken,
sen başkasının hayallerine sığınıyorsun.
Ben seni özlerken,
sen bir başkasını düşlüyorsun.
Ben senin yokluğunda sessizliğe gömülürken,
sen başka bir hikâyeyi yazıyorsun.
Ben bende değil,
Mecullerdeyim.
Sensizliği bahane edip,
Çatmışım üç beş serseriye.
Ellerim kanlı,
Sokaklar duman içinde.
Kış aylarının soğuk dokunuşu,
Beyaz örtüler serer yer yüzüne.
Bir kristal gibi parlayan kar taneleri,
Seninle gelir kış güneşi, ısıtır içimi.
Gözlerin, karanlık gecede yıldız gibi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!