Ey Vefalı Dost Şiiri - Kasım Kobakçı

Gel otur yanıma ey vefalı dost,
Serelim yerlere muhabbetten post.
*
Çayımız demlensin sevgiyle yansın,
Gönüller neşeyle, huzurla kansın.
*
Anlat ki dertlerin sulara aksın,
Gülüşün kalbime bir ışık yaksın.
*
O tatlı kelamın gönlüme pınar,
Seninle yeşerir içimde çınar.
*
Zamanın akışı durur seninle,
Cik cik cıvıldaşsın kuşlar sesinle.
*
Hikmet damla damla dökülür dilden,
Haber getirir esen her bir yelden.
*
Göz göze gelince susar dudaklar,
En derin sırları kalbimiz saklar.
*
Ocakta odunlar çıtırdar durur,
Sohbetin ateşi ruhuma vurur.
*
Dışarıda mevsim fırtına, boran,
Bulunmaz dünyada halimi soran.
*
Bir demlik çay ile geçer geceler,
Manaya bürünür bütün heceler.
*
Riyadan uzaktır bizim yolumuz,
Sevgiyle uzanır sağ ve solumuz.
*
Dostluğun köprüsü yıkılmaz taştan,
Yazılır hikayem seninle baştan.
*
Dünyanın derdini ardımıza at,
Seninle güzeldir inan bu hayat.
*
Tatlı söz yılanı delikten çeker,
Muhabbet bağına gül, çiçek eker.
*
Ey gönül, dostunun kıymetini bil,
Gözünden süzülen damlaları sil.