Ne kadar çok öldük.
Malya ovasında kırkbin Insan.
Birkaç katı da at, katır,kedi,köpek,ve tavuk,
Ne suçu vardı o canların...
Düşünemiyorlardı bile !
Düşünen; insanlardı sadece...
"Ağacım ben" dedim sadece
Baltayı kapıp koştunuz, koştular, koşanlar
Vahşice
Acımasızca kestiniz, kesti, kesenler
Doğrayıp yaktınız, yaktı, yakanlar
Odun eylerken;
Sabah seherinde zar etme bülbül,
Gül dikensiz olmaz ne olur gülsen.
Zareyleyip sinem dar etme bülbül,
Afeyle kusurum ne olur gülsen.
Gecem bitti Tan'la gelsin güneşim,
Güneş sarı parlıyor,
Her taraf aydınlanıyor
Cankatanım.
Cemalini görmüşe dönüyor dünyam,
Ve her yanım...
Işıldayan her köşesi düşüncelerimin.
Cumartesi günüdür,
Nazımiye kaplı kar.
Rüzgâr sesi ünlüdür,
Soğuktan canlar zıplar.
Zemheri on yedisi,
Ne oldu bilinmez, esmiyor rüzgâr,
Arayıp sormuyor O nazlıca yâr,
Kış oldu her yanım gelmiyor bahar,
Arayıp sormuyor o nazlıca yâr.
Ne oldu ne yaptım kaşını çatmış,
Gel benim dinim imanım,
Canım serveti samanım.
Boşa geçmesin zamanım
Ne bu kavga seviş eyle.
Gel gönül eylesin bayram,
Kadir bilmeyene denk gelmedikçe,
Ne çare ki kıymet bilinmez imiş.
Doğuşundan beri yüz gülmedikçe,
Ne çare ki kader, gülünmez imiş.
Bilinse kıymetin,verilse değer,
Varıp da bir karara,
Kaçsak başka diyara,
Sen bende ol, ben sende,
Uğramayız zarara...
Göz altın olur torba,
Ey saçları küt küt'üm.
Sensiz yürek değil bütün.
Sen, anı yaşa diyorsun.
Bunu o kadar da kolay söylüyorsun...
Bırakmıyorlar insanda anı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!