Sevdiklerim çoktu,
Gönlüm kadardı.
Hepsini de ben seviyordum...
Çoğunun haberi dahi yoktu,
Ben seviyordum onları
Sevgiyi yaşıyordum,
Nefis dağın, kibrin en tepesinde,
Binini bir eder, birin bininde,
Onu bunu şunu, attım hepsinden,
Soyundum bir güzel, çıplak arındım.
İnandım ki beni sen seviyorsun,
Yürek hanesinden hep kovuyorsun.
Şevkatine muhtacı dövüyorsun.
Arınmak zor değil, kurban olduğum.
Aşıklar aşkı yaşayan,
Yaşamı tezahürüyledir.
Aşk; zuhur eder,
Tüm tezahürü maşukadır.
Yani aşık olduğunadır zuhuratı,
Adı da Zuhurat babadır.
Sen böyle yazarsan
Vallahi şiir olur
Ve sen de şair...
Sonra"şaire" derler sana...
Sen sana,
Sen bana,
Yaktığın ateşin yana dursun ki,
Söndürme, gönlümdür ocağı çünki,
Gönül Şah, Sultanı, sensin inan ki,
Eridim ben sende, karıştım gitti.
İçimde ışığa varıp ulaştım,
Baktım ki gördüğüm aşk imiş meğer.
Zorladım kapıyı etraf dolaştım,
İçinde mihmandar, aşk imiş meğer.
Yolun yolcusuyum, ere bulaştım,
Ruhumsun sen sakın çıkma canımdan,
Sen olmazsan yaşayamam ölürüm.
Hücre hücre dolaşıp dur kanımda,
Akmazsan yâr yaşayamam ölürüm.
Kulağımda sessin, gözde ferimsin,
Şaşıyorum inan nasıl demeli,
Harap oldu gittti Hakka Aşıklar.
Hastanın derdini kime demeli,
Tabib oldu gitti bakın uşaklar.
Yobazlar da güya,insan savunur,
Abdest, Namaz, Niyaz zor ve zahmetli,
Tesbih çeke çeke gitti rahmetli,
Aklıma uyan sa, Mansur karmet'li,
Yanım Enel Haktır, o yoldaş bana.
Şaraptan ırmaklar varsa cennette,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!