Sabah seherimi günaydın eden,
Herkeste olmayan bende biri var.
Aklımı da gel git, vaveyla eden,
Kimsede olmayan bende biri var.
Aslı bir melektir, noksanı yoktur,
Bende ki hinlerle nasıl baş edem.
Beyaz kelebek bu lekesi yoktur,
Bende ki kirlerle nasil baş edem.
Cenneti alâdır mekânı yurdu,
Bir varsın, Bir yoksun.
Gerçekleşmeden çoğu,
Güre de öldün
İstanbulda doğana kaçarsın.
Aralarda yoksun.
Hatta ne varsın, ne yoksun.
Ne sınırın bilir ne var hudutu,
Her şey elinde ki bir karakaştır.
Yavrular ortada Melek mi kötü,
Bozuk belli oldu, babadır baştır.
Uğraşma böylesi arsız, yüzsüzle,
Cehalet çeşmesi coşmuş da akar,
Tasın alan koşar kana içmeye,
Bu aleme ancak cühela bakar,
Tasın alır koşar kana içmeye.
Kemalet kaynağı dingince yürür,
Ey Erenler ben bir derde bulaştım,
Ne Sultan rahmetti ne de kul çekti.
Bir Mecnun misali Leyla'keş oldum,
Ne sahra dayandı, ne de çöl çekti.
Aşk ile perişan, ağladım nice,
Darmadumanım...
Yazıp yazıp siliyorum,
Ne yaptığımı biliyor muyum ?
Doğrusu Bilemiyorum...
Benim durumuma düşme,
Sevdiklerim çoktu,
Gönlüm kadardı.
Hepsini de ben seviyordum...
Çoğunun haberi dahi yoktu,
Ben seviyordum onları
Sevgiyi yaşıyordum,
Çok dolaştım bu mekanda,
Gönlüme eş bulamadım.
Kimi ağlar her bir yerde,
Nedenini bilemedim.
Şaşa kaldım nere kentim,
Nefis dağın, kibrin en tepesinde,
Binini bir eder, birin bininde,
Onu bunu şunu, attım hepsinden,
Soyundum bir güzel, çıplak arındım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!