Ben her gün yaşlanıyorum,
Ama acılarım ve anılarım o günde kaldı.
Yavrum gittiğinden beri
Benim artık Anneler Günü'm yok.
Bayramım, seyranım yok,
Doğum günü bile kutlamıyorum.
Öldü diyemem mesela, yakışmaz diye.
"Kuş oldu, kelebek oldu" derim.
Bir kez olsun rüyama girsin diye
Günlerce yalvarıyorum Yaradan'a.
Bence evladın kötüsü olmaz
En kötüsü,
Bir daha onun kokusunu duyamamakmış...
İnsan yetim kalır, öksüz kalır da
Evlatsız kalanların var mıdır bu dünyada bir adı?
Şimdi telefonum çalsa,
Arayan yavrum olsa
Ve "Anne, ben geç geleceğim" dese
Ben de "Hayır yavrum, hemen gel,
Koş gel ne olur, çok özledim" desem...
Kayıt Tarihi : 23.06.2026 16:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Asla dinmeyecek bir özlemin, yarım kalmışlıkların ve zamansız bir vedanın ardından geriye kalan sonsuz bir anne sevgisinin hikayesidir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!