EV ŞİİRLERİ

Sabahları herzamanki gibi mahmur, akşamları yine telaşe,
Evinin yolunu bulduğuna sevinir; Memur Azmi Bey.
'Okumuşlar' başka dertte, kimi vali olacak, kimi ataşe.
Bir dilim ekmek bulduğuna sevinir; Memur Azmi Bey.

Pazartesi evden çıkar isteksiz, gerisin geri gider ayakları.
'Bir araba, bir ev almak' üzerinedir, tüm çabaladıkları.
..

zindanda
dört odalı fakat
yumruk büyüklüğünde bir ev
tutuşur alev alev..
sebebi bellidir yangının
sert bi kroşenin
sıcacık ellerde yumuşaması
..

Sevgili Ayse hanim, bir tesadüf eseri babam internetteki yazinizi okudu. Bana da okumami tavsiye etti. Ben de okudum. Cok güzel yazmissiniz. Kendilerinden bahsettiginiz Aysen hanim ve Nurullah bey benim annem ve babamdirlar. Benim adim Meltem. Babamin dedigine göre, bir arkadasi yazinizi bulup ona okumus. O okurken babam cok duygulanmis, gözleri yasarmis. Ayni durum bende de oldu. Güzel yazmissiniz, tesekkür ederiz! Babamin dedigine göre o bahsettiginiz yillarda Gümülcine'den iki kiz ögrencisi olmus. Birisinin adi Nazmiye, kücügünün adi Ayse imis. Gümülcine'nin 'Mirselim' köyünden imisler. Acaba sizler bu iki kizkardesler misiniz? Herneyse, yazinizi okuyunca cok duygulandik. Yasli olan babam ve 43 yasinda olan benim icin büyük ve güzel bir sürpriz oldu. Ögretmenlerinizden böyle sitayis ile bahsetmeniz bizleri mutlu etmistir. Bunu bilmenizi isterim. Babam gözlerinizden öper, ben de sonsuz sevgi ve selamlarimi sunarim - Meltem Wagener

Size yazdigim ilk email bu oluyor. Belki tamamen okuyamamis oldugunuz icin tekrar gönderiyorum. Böylece benim kim oldugum da anlasiliyor: Aysen ve Nurullah Eyüboglu'nun kizi oluyorum. Bir alman bey ile evli oldugum icin de soyadim 'Wagener'. Sizle kontakt kurmaya calistim, belki babam ile telefon da görüsmek istersiniz diye. Ev telefonunuzu bana verirseniz, sizi mutlaka ararim. Cok memnun olurum. Babam su an 74 yasinda, ama bence zihni cok genc. Yazinizi okuyunca cok duygulandi. Cevap verdiginiz icin cok tesekkür ederim. Insallah yakinda telefonda görüsmek üzere, Meltem Wagener.
..

Şu benim zavallı ev sahibim,
Delirmiş.
Ayı, günü karıştırmış,
Şaşırmış.
Bugün henüz daha ayın otuzbeşi,
Kirayı almaya gelmiş.
..

Bir şey bırakmadın bana
Darmadağın bir kalp, üstü başı yırtık bir ev,
Ve paramparça bir geceden başka.
Güzel bir şey bırak bana,
...bir kirpiğin mesela...
Ortalığı toparlarım en azından.
..

Ev bir gönül binasıdır:
Temeli sevgi;
Duvarı saygı;
Çatısı güvendir.
Kapısı ve penceresi sağlam olmalı!
Kapı bir kere açılır.
..

Sen ve hayalin sanki ayrı gibi
O yıkık ev hep harap mıydı yoksa
Şakırtılı oyunlar ve haykırışların birden, hep yalan, hep oyun muydu yoksa
Ne olursam olayım, ben yalnız çocuk, hep dışarıda ve gözü yaşlı
Ne kadar özenirsen özen, her bir ölüm zamansız, her bir ölüm acı son….

(İzmir, 01/Ekim/2013)
..

Mevsimler dönüyor..
Yerinde durmayan sarışın rüzgar,
birazdan ağarıp, kar yağacak..

İnsan yaşamın içinde geçici..
Kendisi misafirken, mevsimler ev sahibi..
..

Dünyanin lezzetin ? eytana burak
Gelcegi hiç zaman eyleme merak
Ceyhani geçittir geçeriz mundan
Ebetlik menzilim olacak toprak
Menzil: turkmen dilinde ev oliyor.
..