Sen yoksan bende yokum
Yokum hayatın güzelliklerinde
Kopan gül yaprağı gibi
Alsın rüzgar götürsün istediği yere
Sen yoksan bende yokum
Anlamı yok günümün
Bir hayat bahşetmiş yaradan
Bir ömür ve bir can
Kul etmiş kendine
Meleğini lanetlemiş bize olan sevgisine
Cennet kapısına yazdırmış Muhammed diye
Ve sevdiğini koyuvermiş yeryüzüne
Olmayası duygular
Yaşatırlar bedende yaşanabilecek
Bütün hazları ve hüzünleri
Titretirler sarsılmaz denen yürekleri
Dağlarlar kimi zamanda
Saman alevi gibi geçip gitmesin
Sönmesin yüreklerdeki ateş
Kuşkular kalmasın gönüllerde
Beynini kemirmesin acabalar
Aç insanın çıkısındaki azığı merak etmesi gibi
Ben seni gördüm bende
Ellerin ellerimde,gönlüm sende
Geceler sensiz,karanlığın sessizliğinde
Ümitsiz sevgilim gel beni üzme
Mevlam seni bana yazmış terk edip
Sakın gitme.
Gel hak deryasına
İster Yunusun dergahına
İster Mevlevi ocağına
İstersen pir ocağına gel
Gel
Bu vatanın her bir karışında
Ölümün kenarında bu fani
Sevdanın çukurunda
Aç kartalların gözüne düşmüş
Bir yanı hayat bir yanı açlık
Yangının kenarında bu fani
Umut fakirin ekmeği imiş
Dünyanın en fakiriyim işte
Hiçbir şeyim yok
Umutların zenginiyim sadece
Bu gece mutluluk yok
Yaşamayı öylesine olmaktan çıkaran
Karadeniz’de garip bir filikayım
Durgun suyunda uyuturum sevdamı
Hırçın dalgaları alıp götürür sensiz diyarlara
Bir oyana bir buyana sanki yutacak bu deniz beni
Karadeniz’de garip bir filikayım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!