her şeyi hiçbir şeye eş görüp yolumu aydınlatsın istiyorum kararsızlıklarım,,
acıyorsa da dizlerim; kan sızan tenhasından ruhumun, alıp avuçlarına sil istiyorum..
gitmeni ben istedim yalan değil,gelmemenden korkup her şeyi hiçbir şeye eş görüp,kapattım bütün yolları..
Senin kadar sevmiyorum onu;
Senin kadar sevmiyorum onu!
bugün cuma..
kaçışların bir köşede
ben bir köşede..
gizli saklı yıllar bir köşede..
hangimizin isyanıdır rüzgar sesi?
şehir küskün..
Cann dediğim aldı başını gitti
Şimdi ben kime söyleneyim
Vefasızlığın ikiye böldü beni
Yemeyi,içmeyi,gezmeyi neyleyim
Bir sen vardın yalnızlığıma ortak
cesaretin varsa hemen bugün ölmelisin
çünkü bu gece ağlayacağım senin için
son defa
Benden umudu kesebilirsin”
Restleşerek yaşanmış bir ömrün son girdabında boğulma korkusuyla aldığım nefesin ciğerlerimden hariç her hücreme işlediğinin farkındayım..Gidilecek yolların hesabını sormasaydı kalbim,verecek cevabı olmayan sen bildiğin bütün şarkıları söyleyip gidecektin bilmiyorum sanma..
Aynı kabusları görüyorum yıllar sonra..yine yorgan döşek titriyorum..
Tut ki söylenmemiş olsun yalanlar tut ki ben uydurmuşum hepsini! Hep ben mi suçlusuyum bu karmaşanın!
İlk değil gidişin ama son olsun istiyorum; kendi ayaklarınla gittiğin yerden dönmeyişine bütün dualarım..
bazen sesini duyayım diye ölüyorum kaldrımların bir köşesinde
yoksan
adımı andıkları yerde ölüyorum!
İnancım yerinde,kocaman karlar düşecek yine bu şehre; bu kez ellerim ellerinde gözlerim gözlerinde Emirgan’da laleleri şahit tutarak yürüyeceğiz..
Hayatın bir köşesine iliştirilmiş çocukluğum, hasretin ağır yüküyle sığındığı sevdanın yalnızlığa tutkun göğsünde soluklanmıştı bir vakit..
Köşe bucak korkulardan kaçarken caddeler boyu,her başlangıcın sonuna ayrılığa dair notlar düşmüşlüğünü hatırlamıyorum and olsun!




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!