Esmasal Veda Şiiri - Emrah Erçin

ESMASAL Vedası

Şimdi istemsiz, hüzün dolu bir veda vaktidir dostlar;
Sizinle nasıl geçti anlayamadım, bir anlık gibiydi saatler...
Kimin sözü tebessüm oldu yüzümde, çiçek açtırdı,
Kiminin hüzünlü şiiri, içimizi inceden burktu geçti.

Yeniden kavuşmak için, bazen gitmek gerekir;
Tıpkı sonbaharda dökülüp, ilkbaharda yeşeren güller gibi.
Solan yanımızı yeniden yeşerten siz dostlarım gibi...

Biz dost meclisinde acıyı, hüznü şerbet diye içeriz;
Yıkamaz bizi kimse, "Başka bir EMSAL’i yok" der geçeriz.
Kaybolsa da alnında kader çizgileri, sakın üzülme;
Emsalsiz şiirler dinler, içeriz aşkın şerbetini.

Seninle buldum ben, kanayan yaramın merhemini;
Söküp aldın içimden, vefasızların açtığı o gamı, kederi...

Keşke geçmese zaman, hiç olmasa bu vedalar;
Çünkü ESMASAL ile mutludur tüm dostlar.
Şimdilik hoşça kalın, gönlü güzel insanlar...

Emrah Erçin