Eski Bir Yara Şiiri - Seyrani Göl

Bir akşam vakti çökerken şehre,
Gölgeler uzuyor hatıralarımda.
Senin adın geçince içimden
Eski bir yara sızlıyor usulca.

Bazen bir yağmur başlıyor ansızın,
Cam kenarında seni dinliyorum.
Sanki dönecekmişsin gibi hâlâ
Kapıya dönüp sessizce bakıyorum.

Zaman dedikleri merhem değilmiş,
Bazı acılar büyüdükçe de geçmezmiş
Bir gülüşün kalmış avuçlarımda,
Yıllar bile silememiş yüzünü içimden.

Geceler uzun, yollar kimsesiz,
Ay bile doğmuyor bana.
Seninle konuşur gibi oluyorum
Karanlık aynalarda, kırık hatıralarla.

Şimdi rüzgâr geçiyor saçlarımdan,
Eskimiş bir hikâye gibi ağır.
Sen çok uzak bir ihtimalsin artık,
Ben hâlâ seni bekleyen virane bir şehir.

Ve bir türkü gibi bitiyor ömrüm,
Kırık bir sazın son teli kadar ince.
Adını içimden son kez geçirirken
Gece usulca kapanıyor üstüme.
S.GÖL