Sesliyor hüzünlü şarkıları yine yaprakların
Şarkılar ki kimisi havamdayken dinlediğim
Kimisi dinleyince havaya sokan
Kahrolası, gözü kör olasıca şarkılar
Dillerinden çıkanı duyuyor kulağın
Ve bizler gövdene tırmanmaktayız
Karıncalar gibi sırtımızda çantalarımız
Ve kaygı yüklü trenler, yolu gözlenen
Ölüm mukadderat
Sen de öldün bak
Çocukluğumu da öldürdü
Seni öldüren belagat
Kırık bileklerle çizilen duvar
Koltuklar hani üzerlerine düştüğüm
Yorgun bacaklar ve kollar
Hani bir bahar melteminde üşüttüğüm
Bir ayrılık mesajı
Sana yaslanan
Ve düşler
Senle anlamlı
Işıklı ayakkabılar
Turuncu bir araç
25 kuruş sakız kutusu
İçlerine saklandığın
Sallandığın rüzgarlar
Övüldüğün baharlar
Kırıldığın demirler
Ve ölüm...
Bu kadar kolaydır işte
Ölmesi bir hatıranın
Kaybolması bir gölgenin
Senin, benim, çocukluğumun
30.01.2026 04.22
Emir TaşovaKayıt Tarihi : 11.08.2026 01:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!