Ağlayan Kadın Şiiri - Emir Taşova

Bir kadın ağlıyordu berrak bir suyun
başında
Sesi ağaçların arasından kulaklarıma
ulaşıyordu
Hıçkırıyordu ağlarken, sanki boğuluyordu
ve nefes almaktı bütün derdi
Gözlerinin yaşları yüzünün kıvrımlarından
süzülüyordu
Çenesi bir uçurumdu sanki, gözyaşları
oradan suya düşüyordu
Su, dörtnala giden bir atın yelesi gibi gürül
gürül akıyordu
Ama gözyaşı düşerken sanki saygı
duruşuna geçen bir asker gibi hareketsiz
duruyordu
Kadın gözyaşlarını sildi, derin derin nefes
aldı
Suladığı suyu, bir avucuna sığdırıp yüzüne
çarptı
Ve kalktı suyun başından, usul usul
yürüyerek kayboldu
Bütün acılarını geride bıraktı...

08/08/22