Ne saattir 07.52
Sokakta sese neredeyse rastlanmaz
Belki bir memur ayakkabısı
Belki bir ilkokul çocuğu telaşı
Bozar bu sessizlik büyüsünü
Bense yetişmek için servise
Çocukluk sabahımlarımdan bir sabah
5 metrekare balkon
Demirleri arasında ben
Elimde aldırdığım 3 liralık dondurma
Ve çıplak ayaklarım
Mermer eşiğinde kapının
Neydi gözlerinden akması bir yaşın?
Yaş akması mıdır gözünden birinin
ağlaması?
Yoksa ağlamadan da ağlayabilir mi bir
insan?
Ağlamak, cehennemken için; beklenen
Bir kadın ağlıyordu berrak bir suyun
başında
Sesi ağaçların arasından kulaklarıma
ulaşıyordu
Hıçkırıyordu ağlarken, sanki boğuluyordu
ve nefes almaktı bütün derdi
Sana bağımlı
Bağımsız dizeler
Dökülüyor ağzımdan
Birer birer
Belki üşümüşsün
Karlar yağmış üstüne
Bir uçurumdayım sanki
Hani bir adım daha atsam tepe taklak
yuvarlanacak gibiyim
Toprak kayıyor ayağımın altından
Belki o toprak beni öldürecek ama
Ölünce topraktan başka kim kalacak
Güneşli balkon
Çiçekli tabaklar
Pazar kahvaltıları
Yanı kesik salatalıklar
Çatallar ince, zarif
Çaylar demli, taze
Trenler ağır ağır gidiyor
Titretiyor rayları lokomotifler
Arkasından hayaller sürükleniyor
Dağılıyor bacasındaki duman gibi
Ne yüklüdür şimdi bu gemiler?
Bir bebek ağlıyor kulağımın dibinde
Yoğun ve ıslak
Bir şeyler söylüyor
Anlamak mümkün değil
Bir yol var
Yorgun ve kasvet
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!