Erdin Şallıel Şiirleri - Şair Erdin Şallıel

Bir yara var içimde, sızlıyor.
Seninle aydınlanan yıllar şimdi karanlık.
Damla damla gözyaşlarımı durduramıyorum;
Her damlada adını anıyorum.
Unuttum derken unutmuyorum.

Vicdanınız rahat olsun.
Kendinizi suçlamayın, kalbinizi hiç...
Üzüldüğümü sanmayın, aldanmayın.
Ben sadece yoruldum...
hem de çok yoruldum.

Sararıp solmadan esen rüzgârlarda savrul,
Toprakla buluşmadan...
Şu yalan dünyada arayıp bulur musun beni?

Ben, umutlarıma senin gözlerinin hayaliyle baktım.
Karanlık odama doğan güneşim oldun!

Geceler boyu adını fısıldarım rüzgâra,
Senden kalan suskunluk çöker her sabaha.
Gözlerimde sen, sesimde eski bir şarkı,
Ayrılık, içimde dinmeyen bir fırtına.

Yollar geçer ama izler kalır taşlarda,

Yazdığın her satırda
Senden aldığım haber,
Gönül bahçeme ekilen bir çiçek misali...

Bir de yazamadığın zamanlar var ya…
Bir bilsem, ne haldesin?

Bir can düştü yıllar önce bu bedene.
Bir hayat bitti, bitecek…
Yaşanan hayatta ise,
Bir dolu bahane.

Bazen soruyor dostlar:

Of of deli gönlüm,
Of, uçup gitmek isterken diyar, diyar...
Kanadı kırık bir kuş gibisin.

Kızıl Irmak gibi çağladığın zaman bitmiş,
Şimdi kuruyup çöle dönmüşsün.

Ya Rab…
Sen buyuruyorsun ya;
“Ben kuluma,
ondan da yakınım.”
Ben bu söze sığınıyorum.

Bir nefestir, beni sana bağlayan,
Kıymetini bilemediğimiz bir nefestir,
Beni senden ayıran.

"Unuturum." derken, biraz neşe ile kederi neşemi tükettin,
Derdime dert ekleyip,

Titreyen elimle yaktım sigarayı,
Her nefeste içimden bir şeyler eksildi.
Özlem, hayal, umut ne varsa
Küllerle birlikte savrulup bitti.

Ateşi daha sönmeden