Erdem Gümüş 2 Şiirleri - Şair Erdem Gümüş 2

AL YAZMALIM

Yâr salına salına, revan olur yollara,
Sokar başım belaya, fıstanını sallayıp.
Düğme tutmaz ilikler, gerdan kırar ellere,
Sokar başım belaya, yanakları allayıp.

ANAHTAR


Ne eksik ne fazla, "O" rızkı saçan,
Helale harama,kul bir taraftar.
Rızkın kapısını, kitleyen açan,

İllerin içinde, nadidesin sen,
Yoktur bileğini, büken Amasya'm
Uygarlık için de; abidesin sen,
Her çağa bayrağı, diken Amasya'm.

İlim irfan yaydı, medresen yurda,

ANCAK

Eğri ekseniyle arş'ın yüzünde;
Arz tavaf ediyor şems’in izinde;
Bir saniye sapma yoktur hızında,

AND

Duydumki cananım, yâd ele yârmış
Dokunmayın bana, yıkıp dökerim
Gönlü muhabbeti, önceden varmış,
Urganı boynuma, takıp çekerim.

ANLADIN MI YÂR BENİ


Bugün bayram sevdiğim, bahaneyle sarılıp;
Sar içinde, sen yâr'sın, anladın mı yâr beni.?
Sırlı camdır hediyem, yere vurma darılıp;

Anlatsam derdimi, vız gelir sana,
Beni yar gözüyle, izleyen anlar.
Ne kadar anlasan, az gelir bana,
Beni yar özüyle, cızlayan anlar.

Ne söylesem karetmez, vız gelir dostum sana,
Aklın şimdi bulanık, durulunca anlarsın.
Gün ola harman ola, güz gelir dostum sana,
Sap samandan ayrılıp, savrulunca anlarsın.

Dedim birkaç mısra, fasıl anlatsam;
Belki de şiirden, anlarsın kadın.
Bilmem nasıl desem, nasıl anlatsam;
Sen hangi lisandan, anlarsın kadın?

ANLAYAMADIM


Kerem'in arpa tarlası gönlüm bu yaz
cayır cayır
ne savrulacak çeci kaldı sevdanın