Erdal Yeni Şiirleri - Şair Erdal Yeni

Melek bildi gönlüm o'nu
Melek değil fetbaz usta!..
Bilinir mi, aşkın sonu
Aşkta kurban bitmez usta!..

Bana içten pusu kurmuş

Yağmura kar'a aldırmadan,
Şehri ayağa kaldırmadan
Yavrumu da uyandırmadan
Ardıma bakıp, gidiyorum...

Dönülmüyor gidilen yoldan

Kaç oldu vurduğun tekme
Yıkılmadım aklında bulunsun...
Kuş gibi daldan dala sekme
Akıllandım aklında bulunsun...

Bilsen neler var elimde

Sürdü bağrıma, keskin bıçağı,
Söktü kalbimi, eli güldürdü...
Sönsün o'nun da, evi ocağı,
Söktü kalbimi, alıp götürdü...

Atmaca olup, düştü peşime

Zalim yıllar, seni yorunca
Mazide bir nefes ararsın...!
Tuttuğun her dalı kırınca
Köşe, bucak beni sorarsın...!

Reva gördün bana çölleri

ANLARSIN DOSTUM

Dokunma dotum bana, sen de yanarsın
Dertlerim hançer olur, göz, göz kanarsın...
Alkolle yıkar, sigarayla dağlarsın
Ağlarsın dostum, kanlı kanlı ağlarsın...

Böyle derde, devan var mı bilemem
Leyla değilken, mecnun oldum sana...!!!
Söyle, bana sevdan ar mı gülemem
Hiç elin tutamadım, anlasana...!!!

İnan, resmine bakıp her gece

Gülüşünle yıkanıp sevdim seni,
Sen "çocukluk" de buna... ben ise "aşk"...
Gölgeni tutup, öptüm nefesini,
Sen "çocukluk" de buna... ben ise "aşk"...

Eylül uyur hep, saçın sarısında,

Aşkla ayrılık iki zıt kardeştirler aslında...
Aşkı ister herkez.
Ayrılığı kimse sevmez.
Fakat bilmezlerki ayrılık olmazsa aşkı kimse hissetmez.
Aşk cesaretli insanların işidir, korkaklar bu kavramı bilmez...
Mangal gibi yürek olmalı aşık insanda.

Her ayrılık biraz hüzün taşır,
Her hüzün de biraz şiir.
Hece, hece.
Kelime, kelime, ayrılır insan birbirinden.
Noktayla ayrılan cümleler misalidir.
Her noktada derin bir nefes çekilir.