Besmelesiz gün ayarsın
Şeytan seninle uyamış...!
Bir de kalkıp, şirk koşarsın
Şeytan seni esir almış...!
Söz de, külhan bey, adamsın
Son buluşmamız olsun bu,
Küfürler savurarak ayrılığa kaldırdığımız son kadeh,
Birbiri ardına yaktığımız son sigaramız,
Kadere son kahredişimiz,
Ve son olsun Lacivert geceyi, efkara boyamamız,
Birlikte dinlediğimiz son şarkı,
Merhaba sevgili...
Bu sana, ilk ve son mektubum.
Belki açıp okursun
Belki, okumadan yırtarsın
Belki çöpe atarsın
Bu sana son şiirim.
Artık ne kalemi, ne de kağıda ağlayacağım
Ne, bir güle bağlanacak mecalim kaldı
Ne de, bülbül gibi feryadım...
Ne baharı bekleyecek zamanım,
Ne de, yaşama tekrar sarılacak dermanım.
Gönül dağı mı yıktın ya
Enkazımla gidiyorum
Beni yıkıp koydun ya
Toprak olup gidiyorum
Ard arda sigara yakıp
Yâr öldü diye yürekten
Silinir mi, söyle dostum...!
Feleğin borcu melekten
Bilinir mi, söyle dostum...!
Gözleri sanki gök yüzü
Gelip otursam yanına
İzin verilir mi, usta...
Halimi arz etsem sana
Yüzün asılır mı, usta...
İçimde dert, dizi, dizi
Anamın bana mirası
Kaynanamın hatırası
Başımın tatlı belası
Ömür boyu tek yoldaşım...
Canım hayat arkadaşım...
Bu aşka düştüm düşeli
Ne tadım kaldı, ne tuzum...
Yaşatmadı bir gün neşeli
Ne tadım kaldı, ne tuzum...
Silahtı yeşil gözleri
Düşünce sevda gölüne,
Kul olduğumu unuttum...
Sürünce aşkın çölüne,
Kim olduğumu unuttum...
O" endamlı duruşuyla!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!