“Yoksun! ” demem sana olmasan da
“Varsın! ” da demem sana olsan da
Senden korkmayışım
Ettiklerimin, korkuya sebep olmayışıdır
Çocukluk buya!
Islanırken gökyüzünün altında,
“kuşlar ağlıyor” derdim.
Nerden bilsin ki küçük çocuk;
Bulutların ağladığını!
Lapa Lapa kar altında, ağlamak varya Afyon’da…
Lapa lapa yâr gönderir
Gözyaşlarına ak gelinlik giydirmiş bulutlar
Tabiat, kristal kuş tüyünden yorgan
Konargöçer uğrağı gönül sofram
Her zafiyet bana ziyafet doymam
İhtirası gecelere mıhlanan
Benim gibilere gönül verilmez
Vardır sana söylenecek iki çift sözüm
Önüme aksın yalansa iki gözüm
Kalbimin gülü akmasın iki gözün
Söyle! Söyle!
Neyse söylenecek iki çift sözün?
Ahmaklıktır;
Üç beş zatın, ahali tedvir etmesi denli
Ahalinin, üç beş zatı tedvir edemeyişi
Yakarışlarının aksında
Yalaz yalaz yanıp kaybolan
Aşkına gebe âşık bir beden
Baksa da göremedi;
Avuç içlerine sinmiş yalnızlığını…
Geleceksin
Ve geldiğinde göreceksin
Hazır olduğumu sana
Akarken zihninde zaman
Şaşıracaksın bıraktığın yerde oluşuma
Göğün soğuk yaşlarıyla baş başa
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!