ONUR’um
Oğlum, ONUR’um…
Birlikte aç kaldığım
birlikte doyduğum
Acıya çatal
KARKER KOBANE / RIFAT HOROZ
Bir adam gelirdi gözlerimin kıyısına
Rüzgâr gibi sessiz, dağ gibi vakur
Toprağın sabrını taşırdı omuzunda
Gözlerinde uzak yolların huzuru
PAYİZ/ SONBAHAR
Bahar da bitti.
Yaz da bitti.
Ve işte sonbahar…
Tam da senin mevsimindeyken,
RAST GELE
Rüzgâr mıh gibi çakıyordu yüzüme,
denizden topladığı suyun her damlasını
Nerede kaldın?.
Gülüşleri limon sarısı,
ROJA REŞ / KARA GÜN
Onlar,
Güneş kadar uzaktılar yeryüzüne
Ama gözleri vardı güneş kadar sıcak,
Ay kadar parlak…




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!