ONUR’um
Oğlum, ONUR’um…
Birlikte aç kaldığım
birlikte doyduğum
Acıya çatal
dostluğa kaşık salladığım
gururum
inancım
ilacım…
Sen de mi sevdaya kök saldın
kara tenli yiğidim,
çileli hayata direnenim?
Ne tez büyüdün…
Bak, tir tir titredi yüreğim
Aşk olsun sana
Aşk olsun da
baharlar bahtın olsun
Gün gelir de
olmazsam yaşamında
ve yüzleşmek istersen benimle
Onurla doğan,
gururla batan güneşe sor beni
Umut orada
gülümseyerek bakacaktır sana
Gayri gülsün gözlerin
Yüreğinden,
gözlerinden öperim…
Baban
Erdal Karadağ
9 Eylül 2014
Kayıt Tarihi : 12.04.2026 17:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
