ACILARIMI SEYREDERKEN
Gözyaşları hangi iklimin
taze başaklar sulayan bereketidir
Bahar hangi umutsuz kuşun
telaşlı göç mevsimidir
İnsandan gayri
İnsan ki bahardan ayrı
İnsan ki yar'dan ayrı
İnsan kendinden ayrı
Ben bir dağım
Buz'dan kaya'dan değil
Can'dan
Kan'dan
Damardan bir kanar-dağ
Sabır dem tutmuş dilsiz bir eşkıya'dır
içimde dolaşır
Acze düşmüş dilim susmuş
Gözümden yaş
Gönlümden kan
Ömrümden zaman,
Akıp gidiyor her şey felaketler içinde
Dünyanın derdi kederi kök salmış kalbime
Acılarımı dehşetle seyrederken
Biraz daha kalbim, biraz daha derken
Yine bir sırra düştüm konuşamam.
Konuşsam cin/ayet
Sussam kahır...
Erdal Karadağ
24 Aralık 2015
Kayıt Tarihi : 12.04.2026 16:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
