GÖÇEBE KELEBEK
Kınsız öfkelere kurban ettiğimiz ayrılıklardan sonra
çatısız kavuşmaların eşiğine düştük hep
Sen bana düş/tün
Ben sana düştüm…
Yokluğunda ya ayva sarardı
ya nar çatladı
Damarlarımda her mevsim sonbahardı…
Kim bilir, hangi mayınlı topraklarda boy verdin
Kim bilir, kimlerin çiçeksiz baharında güldün
Ömrünü kaç kedere sarıp da karlı yollara düştün
Ey göçebe kelebeğim
Gel de bastır bütün sancıları
sen köyleri yakılmış
anafatma kadar gün görmüş çocuklara umutsun belki de…
Gel, dengbejlere meydan okuyan yüreğimin karbeyaz sesi
Tiyatral ömrümün açılmaz en utangaç perdesi
İllegal düşlerimin en aykırı gerçeği
Bir bilsen, ardından kaç intiharı savurdum
... Gel
Yum gözlerini
Şarkı olup çoğalalım dudaklarında
Ve inip göğsünün çatalında
keman çalıp
yıldızlara resitaller sunalım
İster ayva sararsın,
ister nar çatlasın
Haydi gel
özgürlük gibi arzuluyorum seni
Teninin izniyle, gözlerinin iziyle gel
Belki bahtımız bahar olur...
Erdal Karadağ
27 Ocak 2015
Dilovası
Kayıt Tarihi : 14.02.2018 03:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
