Erdal Karadağ Şiirleri - Şair Erdal Karadağ

LÂL (I)

Söyle ciğer söyle
Bu şehri neden sevdin
Görkemine aldandın
Bir yangına yaslandın

“LİRİZM”

Eski çağda bir inanıştım, putları kıskandıran heyecanı verirken
Orta çağda bir diriliştim, cesaret tanrısının tenini okşayan
Yeni çağda, bildikleriyle
Ve inandıklarıyla tüm zamanlara

ZİFİR / NAZ

Bir kapının saklısındaydım
biraz ürkek
biraz acemi
çokça kederli…

NARİN GÜRAN’A

Eğertutmaz deresinde tuttular seni
Bir çuval içinde buldular seni
Günlerce ağladık Narin nerede
Terliğini bile inkar ettiler

NAZLIDIR YÜREĞİM

Nazlıdır yüreğim
her tohuma filiz vermez,
can suyunu tanır
kendinden utanır.

NERELİSİN DİYE SORMA

Nerelisin diye sorma
Memleketim yüreğimdir
Kar yağıyorsa hangi şehre
Üşüyen her çocuk memleketimdir

RANZA AĞIDI

Suçlardan
Puştlardan
Savaşlardan uzak
İnsanca yaşamı arzularken sevdanın seyrinde

AHMEDO

Biz senin;
Şehirlere
Dağlara
Denizlere

NAZIM İMAR (Aşk) PLANI

Kadınlar, kadınlar, kadınlar
Her biri Nazım kanatlılar...
Voltayla törpülenmiş mapuslar
Mektuplara, saat kordonlarına yazılmış aşklar

ÖLÜMÜN ATLASI / DİLOVASI

Bir şiir okumamışlar ki,
bir şarkı,
bir türkü,
bir ağıt dinlememişler ki…