Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Nasıl böyle onsuz geçecek şu zalim yıllar?
Günbegün aynalarda değiştiğimi görüp.
Meçhule giden yolda her şey tarumar,
Bu ben miyim diye bakarken maziye dönüp.

Ah ! Sevdaya gönül veren akılsız sevenler;

Seni gördüğüm andı izi silinmeyecek
Umudun aşk konfeti üzerime saçıldı
Sıra sevdanın o ki son sözü söyleyecek
Bir roman kapağının ilk sayfası açıldı

Konuşan o ses yazan görünmeyen o eldi Düşlerimde canlanan resmin ta kendisiydi

Nerde eski baharlar rengârenk umut saçan ,
Yolunu gözlediğim ,sabırsız beklediğim.
Hepsi mazide kaldı yılda bir yürek yakan ;
Tahmin edilmez bir daha görebileceğim.

Nerede umut varsa bende de vardır inan!

Fena yakalandım ben bu aşka
Ellerim bomboş kalbimde sızı
Rüyalarımdan öte ne var başka
Hangi gönle girsem hicran yarası

Artık geç kaldım gönül almaya

Dağlara devrilmiş bulutlarıyla
Ilgıt ılgıt esen aşina rüzgâr
Sonun habercisi manzarasıyla
Küme küme göçer allı turnalar

Değişimse tamam ayrılık vakti

Duruşuna bakıp da sakın öyle aldanma
Ne sırlar gizliyordur kaçamak bakışları
Ahlar vahlar keşkeler hepsi ayrı muamma
Okumak mümkün değil anlık savruluşları

Yörüngesi değişir öznel iç evreninde

Farkında mısın yine yalnızsın
En ücra köşende tek başına
Razı değilsen ne yapacaksın
Hangi aşkın güvenilir şansına
Artık her şey boş boşu boşuna
Ne kaldı hayatın son turuna

Her saat her dakika kalbimde
Erişilmez en ücra köşemde
İyi günümde kötü günümde
Duygularımın zirvesindesin
İçim yansa ,gönlüm kabarsa
da ;

Ne acılar çektim ben bu dünyada vah vah
Ne durumlara düştüm sensiz yaban ellerde
Arayan yok soran yok naçarım vah ki ne vah
Yalnızlığım peşim sıra vahasız çöllerde

Sevda denilen sırra eremedim bir türlü

Sen bilmiyorken, gerçek başkaydı;
Şimdi biliyorsun, hakikat bambaşka.
Varlığınla kaypak zemin yarattın;
Anlamaya çalışma, bu bir muamma…
10.01.19