Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Her günümle kederdeyim ey yar!
Üstümde kaldı bu dert çaresiz
Lakin yine de şikayet etmem
Yazık oldu bu aşka sebepsiz
Aşk beni benden aldı sensiz

Hani seninle bir olacaktık
Üstesinden gelirdik herşeyin
Lakin olmadı işte olmadı
Yenik düştük biz bu savaştan
Aşkı anlatamadık hiç yoktan

Harala gürele bir mücadele
Üzüntüden kurtulup aşk için
Lakin aşksız yaşanmaz bilinse
Yoluna ziyan oldum neyleyim
Anlatılmaz, çizgi üstündeyim

Hayallerimi süslersin her an!
Üzüntülüyüm hep sen yoksan
Leylaklar dökülmez hiç sen varsan
Yalnız seni sevdim ben her zaman
Aklımdan çıkmıyorsun hiç bir an

Aşk şiirinizi ben yazabilirim ancak
Dizelere sığmaz fakat destan olabilir
Kırkbir yıl öncesine kadar uzanacak
Belki kahramanlık öyküsü sayılabilir

Sene 1982 mevsim yazdı

Bu aşk böyle durmaz sonucu olur
Nasıl başladıysa öyle bitecek
Etrafı uçurum ipince yoldur
Üstünde umutlar düştü düşecek

Yanılgılarımız iyi niyetten

Fena yakalandın sen bu aşka
Elin kolun tutmaz oldu dizlerin
Razı oldu gönlün aşk istemez başka
Hangi kapıyı çalsan boş dönersin

Aşkı sayrı bedende arama

Sen gittin ya umuda bırakıyorum
Eski günlerimi umutsuzca
Vurgun yemiş gibi kifayetsiz bedenim
İçimdeki yangın sürgit yandıķça
Loş ışıkta yaslı hüzünlü günler yaķında

Sensizlik bana çok zor geliyor
Enikonu sen olmazsan yapamam
Varlığına alışmışım bir kere
İçimi daraltır beklemek bile

Lakin sevmek alışkanlık değildir

Sensizlik bana çok zor geliyor
Elimde değil sensiz yapamam
Varlığına alışmışım bir kere
İçimi daraltır beklemek bile

Lakin sevmek alışkanlık değildir