Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Aşka yenik düştün sen düşlerde yalnız kaldın
Umutlarını biraz zamana yaydın şahsen
Gerçeklerin engellediği hayali kuramadın
Sarsılmaz iraden var olduğunca senlen

Öyle değil işte sen bütün sevgini versen

Sakın büyük konuşma, sevi hakkında
Tanışırsın sonunda, hiç belli olmaz
Bir bakmışsın karşında, yanı başında
Atamazsın içinden, kovsan kovulmaz
Kalbe girince çıkmaz, bir bilebilsen
Çaresiz hastalıktır, yarası onmaz

Onunla uyumak onunla uyanmak
Hiç aklından çıkmamak
İşte aşk budur bencileyin yar

Her bakış açısında kendini bulmak
Nereye dönsen hep karşına çıkmak

Halime şükür ki yalnız sen varsın!
Üzülsem de sevinsem de yalnız sen.
Lâle ömrü kadar kısa olmasın;
Yad ellerde uyansın sevdikçe ben,
Aşkımız var oldukça aşka gelsin.

Hangimiz çözecek bu denklemi
Ask mı sevdaya sevda mı aşka
Nerde olursa olsun biat edecektir
Denklemin ilk bilinmezi aşktır
Aşk varsa çözüm var demektir
Ne ki iyi tanımlanamazsa eğer

Sevdikçe olgunlaşır ham meyve gibi .
Elin uzandığı yer kadardır göz erimi;
Vaka, güneşin ulaştığı yerde biter,
İçin için biriktirdiğimiz aşk iksiri...
Lakin, aşk bu ! sağaltamaz kendini.

Hiç korkmadın mı bana ait
Üstünde taşıdığın vebalden
Layıkınca sevilmediysen
Yol yakınken dönelim sözümüzden
Aşkı her an dönüştüremezsen
Bakarsın iş işten geçmiş derken

Hangi aşk daha hüzünlü ;
Üzüntülerimden daha acı?
Lakin aşksa kalplerin en derin
Yerinde gizlidir yoktur hiç ilacı
Aşkı kıyaslamak doğru değil

Aşk insanı vurur derin yerinden
Sinsice bir yağmur çiseleyerek
Sel alır boran olur yel yepelek
Hicran yarasıdır çıkmaz gönülden

Vaz geçilmezdir o sanki ekmek su

Bir anlık duygu değil bu ne de yanılsama
Açılmayı bekleyen doğacıl kır çiçeği
Belki de umut olur sakla yarınlarına
Belki de tam isabet bir işaret fişeği

Duygularımın peşi sıra izini sürer