Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Ah o yazlar anımsadıkça içimi dağlar
Genzime kaçan tuzlu suları özlüyorum
Her biri ayrı güzel Çeşme yoksa Datça mı?
Sahile vuran dalga sesini duyuyorum
Sanki yalnızlığıma ortak olurcasına
Hüzünlü bir ney sesi üfler kulaklarıma

Boşverdim hayata, sensiz geçen günlerde
Sırdaşım oldu siyah gecenin yalnızlığı...
Aydınlığı aradım kederli Şiirlerde,
Yine de dağılmıyor ruhumun karanlığı.

Ah! Ne zormuş, muhayyel sevgilinin sevdası.

Hercai bir çiçeği koklamak mıdır sence
Gelincik tarlasına uzanmak sere serpe
Bulutlarla bakışmak ebemkuşağı erte
Hiç birisi değildir aşk o çok derin mesele

İnceldiği yerden kopsun demek midir sence

Aşkın yaşama ülkün olsun sakın terk etme
Buyurgan öneriler seni hiç korkutmasın
Kadere indirgenen yanılgılar ve bir de
Duygusal takıntılar çelişki yaratmasın

Sevgiliye duyulan özlem midir sadece

Aşkımın başı için ,silme beni yadından;
Ara beni sor beni aşkımız hatırına,
Onca çekinen varken yaşamadan adından;
Bizden bir eser kalsın gerçek sevdalısına.

Derinlikli felsefe yapmak anlamlı değil;

Susadım içilmez aşk şarabı
Esrik gönlümün sensin mihrabı
Vadedilmiş Toprak gibisin bana
İstesem de istemesem de
vazgeçemem senden
lal oldu dilim anlatamam meramımı

Olmaz ki böyle aşık olunmaz bir güzele
Göreceli olsa da meyil verdim bir kere
Nasipmiş nimet bildim öptüm başıma değdim
Ekmek gibi bu aşkı sevdayı kutsal bildim

Benden yana sevgisizlik bekleme boşuna

İç âlemine dönüp buyurdu bilge kişi
Kelimeler perçinli, cümleler önermeydi
Fonda davudi sesli müzikal iletişi
Şair'in kurutulmuş felsefe bahçesiydi*

Konu oldukça yalın öruldükce örülesi

Halime şükür ki yalnız sen varsın!
Üzülsem de sevinsem de yalnız sen.
Lâle ömrü kadar kısa olmasın;
Yad ellerde uyansın sevdikçe ben,
Aşkımız var oldukça aşka gelsin.

Sevdikçe olgunlaşır ham meyve gibi .
Elin uzandığı yer kadardır göz erimi;
Vaka, güneşin ulaştığı yerde biter,
İçin için biriktirdiğimiz aşk iksiri...
Lakin, aşk bu ! sağaltamaz kendini.