Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Bir gün çık gel bana gönlümün kapısını aç
Misafirim ol eski bir sevgliymiş gibi
Arayıp sor beni bu kalp sana hala muhtaç
Yıllar geçse de aradan bıraktığın gibi

Her heceden bir şiir yazmak demek
Üstü nü dantela gibi örmek
Laylaylom başlar bir mısra sığar
Yarin elinden uçan bir kelebek

Aşk bu daraltırsan yazar mı

Nasıl sığarım ben dar kalıplara
Aşk uçsuz bucaksız gökyüzü gibi
Zehir zemberek savrulsam arşa
Nasıl yaşarım bu küçücük dünyada

Sevdam beni aşar sonuz boşlukta

Şu dağlar şu dağlar karşı yatan ulu dağlar
Sınırsız ölçüsüz yüreğime devrildikçe
İçerim kan ağlar sensizliği bölüştükçe
Lal olsa da dilim inan ki ah etsem tutar

Bu çağlar bu çağlar geleceğe destan yazar

Sevilsende , sevsende ;çıkmaz sokak.
Elde var sıfırsa sonu ne olacak ?
Vakti zamanında seviyorum derken;
İşte bu kadar sonra ne kalacak?
Lütfedip sevgilim diyen eski eşe...

Feda olsun herşey senin için
Elimde kalan ne varsa aşktan
Razıyım ağlarken için için
Halimi hatırımı sormandan
Aşkı savunurum ben nasıl niçin
Nerede sorusu gelsin ardından

Bir mum gibi eriyen ömrün aheste titrek
Işıkları altında seni hayal ederim.
Kaotik esintilerle yalpalar delimsirek
Alevler bir o yana bir bu yana....beklerim!

Görmediğim yüzün ki düşlerde sakladığım,

Hani çocuktuk mahalle arasında
Aşk nedir bilmez olamazdık farkında
Nasıl bir duygudur insan fıtratında
Düşsel hayat hikayesiydi bizimkisi
Ardında izi kalmayacaktı besbelli
Nerede nasıl yaşandığı önemli

Seni sevmek gereksinimdir
Ekmek su gibi ararım seni
Mazide unutulmuş kimliktir
Rica minnet sorarım kendimi
Aşktan yeter ki vazgeçilmesin

Seni anmak çok zor, hikayesizim!
Bende kalan sensiz düşlediklerim;
Olmasa ne , kadar yazabilirim?
Kısa öyküm olsun, dünden r a z ı y ı m...

Sitem edecek bir alınganlığım;