Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Ele avuca sığmaz gönül bu
Rüyalarımda kabus olurken
Canhıraş bir savaşın mağlubu
Aşk pencereden kovulurken

Nasılsa kapıyı çalan olur

Emek ister aşk özveri bekler
Rastgele bir duygu değildir ki
Casperane koruma ister
Acı bir reçetedir terkibi

Nazlı yare methiyedir belki

Satır arasındadır şiir denen söylence
Söylenmek isteyip de söylenemeyen her şey
Kifayetsiz kalınca bütün sözler bitince
Duygu yetişir imdada can suyunu katar
Artık söz söz olmaktan çıkar anlam kazanır
Derinlik boyutunda okuyanla görece

Yüreğinde mekansızlığın gizli ağrısı
Yalnızlığın unuttuğun o şifresi kayıp
Kadehlerde bıraktığın buselik makamı
Anılarını canlandırır maziye dalıp

Olan olmuş çıkış yolu yok artık kabul et!

Yazdıkların ruhun aynasıdır,değişmez!
Seni hiç tanımasam,yanımda olmasan da,
Öyle içimdesin ki görmesem de farketmez,
Hatıralarla süslü hikâyelerim olmasa...

Sözlü iletişimdir kalpten kalbe ulaşan,

Uçurtma kanadında efildeyen hayalim
Süzüm süzüm süzülür beçare gökyüzünde
Uçup gitmek ister ,ne olacak şu halim?
Aşkın kıta göğüne,ait olduğu yere...

Cenk boruları çalsın,vakit tamam nasılsa

Hayat hikayemiz işte böyle
Üzüntülerimiz birtarafta
Laylay lom günlerimiz yok öyle
Yazdığımız şiirler diğer tarafta

Aşk uğruna çektiğimiz dert bizim

Elveda sana ey! serde gençliğim
Rüzgarıyla savruk yalan aşklarım
Cefa çektim ama sefa sürmedim
Ardımda ağlayan hiç bırakmadım

Nasıl olduysa kaybeden ben oldum

Gönül yoluma düştü; yazın ikindi hüznü;
Sevdanın makus talihini bozacak mıyım?
Gözlerimi gün gibi kamaştıran yüzünü,
Görecek ;yankıyan sesini duyacak mıyım ?

Kimseye benzemezsin sen biricik ve teksin;

Gözlerim doldu bak şiir vaktidir
Yakalamak gerek işte bu anı
Gülüşü ömre bedel güzelliktir
Çerağan vakti bir şafak zamanı

İlk güneş doğacak garip günülde