Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Seni sevmek gereksinimdir
Ekmek su gibi ararım seni
Mazide unutulmuş kimliktir
Rica minnet sorarım kendimi
Aşktan yeter ki vazgeçilmesin

Seni anmak çok zor, hikayesizim!
Bende kalan sensiz düşlediklerim;
Olmasa ne , kadar yazabilirim?
Kısa öyküm olsun, dünden r a z ı y ı m...

Sitem edecek bir alınganlığım;

Söylediklerinden hiç bir şey anlayamadım
Sesin uğultuluydu (bilirsin ayıramam)
Sana ne dediler ki hayret çıkartamadım
Bir söz söylemek ister gibi öylece durdun
Karamsar tabla çizer gibiydi bakışların

Aşk şiiri duygusal karşılığı
Varsa yazılır değilse boş sözler
Mutlak olmalı özgül ağırlığı
Yere basmaz ayağı uçar gider

Ardı sıra rüzgârı aldığında

Uçurtma kanadında efildeyen hayalim
Süzüm süzüm süzülür beçare gökyüzünde
Uçup gitmek ister ,ne olacak şu halim?
Aşkın kıta göğüne,ait olduğu yere...

Cenk boruları çalsın,vakit tamam nasılsa

Ele avuca sığmaz gönül bu
Rüyalarımda kabus olurken
Canhıraş bir savaşın mağlubu
Aşk pencereden kovulurken

Nasılsa kapıyı çalan olur

Emek ister aşk özveri bekler
Rastgele bir duygu değildir ki
Casperane koruma ister
Acı bir reçetedir terkibi

Nazlı yare methiyedir belki

Satır arasındadır şiir denen söylence
Söylenmek isteyip de söylenemeyen her şey
Kifayetsiz kalınca bütün sözler bitince
Duygu yetişir imdada can suyunu katar
Artık söz söz olmaktan çıkar anlam kazanır
Derinlik boyutunda okuyanla görece

Hep merakla beklediğimiz ilkbaharlar
Nerdesiniz, o eski ihtişamınız, nerede/
Cemreniz, toprak kokulu rahiyalar
Devridaim tamamsa,açan çiçekleriniz

İnan, bu bahar başka bahar sanki

Yüreğinde mekansızlığın gizli ağrısı
Yalnızlığın unuttuğun o şifresi kayıp
Kadehlerde bıraktığın buselik makamı
Anılarını canlandırır maziye dalıp

Olan olmuş çıkış yolu yok artık kabul et!