Enkaz Şiiri - Silezya Şiirleri

Ben gülüşümü sende kaybettim,
Cıvıl cıvıl ruhumu kör bir kuyuya attın.
Çocuksu yanımı dar bir kafese,
Gözlerimdeki ışığı karanlığa hapsettin;
Yaşama sevincimi ellerinle yok ettin.

Yüreğimdeki umut çiçeklerini soldurdun,
Rengarenk dünyamı siyaha boyadın.
Bir papatya masumiyetindeki sevgimi çiğneyip,
Beni yarım ve öksüz bıraktın.

Birlikte yürümeye ant içtiğimiz o yollarda,
Şimdi nefes bile alamıyorum.
Aşkla diktiğimiz gül fidanlarını gözyaşlarımla suluyorum.
Okşamaya kıyamadığın saçlarımın her bir teline aklar düşmüş;

Yani demem o ki sevdiğim;
Çok masumdum seninle karşılaşana dek.
Şimdi bedenimde bir enkaz taşıyorum;
Ne geçmişe dönebiliyorum,
Ne de geleceğe adım atabiliyorum.

Silezya