Ben gülüşümü sende kaybettim,
Cıvıl cıvıl ruhumu kör bir kuyuya attın.
Çocuksu yanımı dar bir kafese,
Gözlerimdeki ışığı karanlığa hapsettin;
Yaşama sevincimi ellerinle yok ettin.
Yüreğimdeki umut çiçeklerini soldurdun,
Rengarenk dünyamı siyaha boyadın.
Bir papatya masumiyetindeki sevgimi çiğneyip,
Beni yarım ve öksüz bıraktın.
Birlikte yürümeye ant içtiğimiz o yollarda,
Şimdi nefes bile alamıyorum.
Aşkla diktiğimiz gül fidanlarını gözyaşlarımla suluyorum.
Okşamaya kıyamadığın saçlarımın her bir teline aklar düşmüş;
Yani demem o ki sevdiğim;
Çok masumdum seninle karşılaşana dek.
Şimdi bedenimde bir enkaz taşıyorum;
Ne geçmişe dönebiliyorum,
Ne de geleceğe adım atabiliyorum.
Silezya
Silezya ŞiirleriKayıt Tarihi : 19.07.2026 14:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
1- Yanlış erkeği arayıp bulma konusunda süper profosyoneldirler.!
2- Sevdikleri erkeği hep elinin altında sanarlar , oysaki kendilerinin asıl erkeğe verdikleri değer ilk günlerdeki gibi ( ilgi sevgi aşk neşe vs vs ) değildir , değişmişlerdir ama asıl kendilerinin değiştiklerini kabullenmeyip yine hep erkeği suçlarlar.!
3- Hep erkek aldatır zannederler ama erkeğin aldatması için ( her konuda ilgi eksikliğine onlar sebep olurlar ) kiii erkeklerinde bilimsel olarak aldatma konusunda kusursuz oldukları hiç bir yerde yazmaz.!
vs vs vs..Neden asıl gerçekler hiç konuşulmaz yazılmaz ve hep üstü kapanır yada görmezden bilmezden gelirler.!
TÜM YORUMLAR (2)