Kim bilir nerdesin şimdi?
Yıllar oldu görüşmeyeli.
Kokun, sıcaklığın hâlâ aynı mı?
Saçların ipek gibi yumuşacık mı?
Ah, nasıl özlemişim seni...
Burnumda tütüyor kokun,
Yokluğun canımı acıtıyor annem.
Çok özledim diyorum da
Ben seninleyken bile sana hasrettim.
Fırtınalar kopuyor içimde;
Geçen yıllardan mı, yoksa yiten ömürden mi?
Bilmiyorum...
Eksikliğin canımı yakıyor annem.
Biliyor musun? Artık karanlıktan korkmuyorum.
Çünkü o benim tek dostum, dert ortağım.
Sana ulaşmak için sığındığım tek liman...
Sana sesimi duyuramamak,
İşte en çok bu canımı acıtıyor annem.
Bilsem ki sen de beni özledin,
Tüm yolları aşar, koşar gelirdim.
Bilsem ki "kızım" deyip bağrına basacaksın,
Bir nefeslik ömrümü dizlerinde bitirirdim.
Yokluğun canımı acıtıyor Annemm...
SİLEZYA
Kayıt Tarihi : 14.04.2026 02:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!