Kimimiz kimlikten olmuş
Kimimiz benlikten
Ayrı bir kimlik gerek kimine
Sandığımızdan uzak bir ihtimalle tutunmuşuz insanlığa
Adına insanlık diyorlar birileri
İki üç ağacın gölgesi üzerine yazılan yazılarda
Bir gülümseme var şimdi
Her nefes alışverişinde
Bir bakıma ateşin sönmesi
Bir bakıma sevda yokuşlarının ceremesi
Hiçe koşma arzusu içinde
Bir nefes daha alıyor
yalnızlık dedi epik tiyatro
aynı kahramanlıklar silsilesi
umutsuzların uydurduğu senaryo
kayıp bir zaman çizelgesi
görünürde gizlidir yalnızlık
Zamanın birinde,
Keyiflerin en sonuna gelmiş bir adam
Yalnızlığın koynuna atar kendini
Sıra dışı vakitsizlikler yaşanır da o an
Muhtemelen keyfine düşkünlüğüyle bilinir adam
Ervah-ı ezelde görür kimliğini
Dediler ki güzellik görecelidir,
Mevsimlerden bahar mevsimi,
Trajikomik romantikten bozma hoppa filmleri
Beyime çok enflasyonist gelmişti.
"Netekim" diye girerdi hadiseye mevzu bahis nevi şahsına münhasır kişisi,
Ve dahil kime dair yazdıysam hepsi bir nevi şahsiyet gizledi kendi kapısının önüne...
Dökülür cümle günahlar
Büsbütün kaskatı kesilir vücut
Belki de son kez nefes alır hayat olası lanet
Ya da çoktan gelmiştir son…
Yol kenarında kalır ince ayarlı kederler
Acizlik kadar yoksun,
Bilinmeyen masumiyet çizelgesi
Sıradan cümleler kuruyorum;
Vesaire bekleyişler ile sınırlı yaz akşamları
Zerre zakkum kırıntısı olmaksızın,
Bana şarkılar söylesen ya...
Sıra sana geldi
Kelimelerim az ama sana karşı
Oysaki kelimeler bile yetmez derdim
Ne tuhafmış yeni anladım
Adın kalmadı bile aklımda
Sadece gözlerini görüyordum
Ne güzel gülüyordun oysa
Gecenin siyahında
Sessizlik bir nefes gibi koynumda sabahlıyordu,
Ve sen kırmızı renge bürünmüş beyaz elbisenin içindeki hareketsizliktin...
1 EKİM 2015-ankara
Ölülerin en güzeliydin
Bir arzulu kadındın
Sevinmiştim karşılaştığıma
Gözlerin aynı sözleri tekrar etmişti
Karamsardım
Duyuyordum söylediklerini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!