Belki yeniden umut eder kederli yaşam kırıntılarım,
En tuhaf baharlara gebe bir çaresizlik hikâyesinin neticesinde
Bıraktığım an kimliğimi,
Ya da ben artık aşkın kimliğine bürünmüş yalnızlar yalnızı olduysam,
An ve an gülümser bir çift göz,
Gözlerime...
Bana bir güldü,
Eşsiz türküler namına şarkılar yazdım sessiz sedasız
Bitmek bilmeyen arzuların hamiline yazılmış bir serenat
"Veya" sı gereksizdi.
Bana bir güldü,
Acınası acılarımın üzerinden bir çizik geçti;
Karanlık
Ey güzel karanlık!
Sessizce çekil üzerimizden
Bırak bizleri aydınlık
Biz ki,
Oruçlu cennet kokan bedenimizle teslim ettik kendimizi sana,
Anlatılması zor bir hikâye
Yaşarken farklıydı.
Bir kaybolma hatırası bu,
İçimde kalan…
Daha iyi anlıyorum şimdi
Unutkanlığımın olmadığı bir zamandayım
Ben artık sensiz hatıralarda
Yağmur yağıyor hafiften
Hüzünlü bir senfoni
Ben artık sensiz hatıralarda
Gözlerini düşünmeden geçirdiğim son vakit
Sokaklar kalabalık
Bir kimlik uyuşmazlığı gizli
Hatırı sayılır birkaç müsvedde yüzde
Sokaklar kalabalık
Kahkahaların gölgesinde ilerliyor zaman
Zamansız rüyaların en mükemmeline,
Çaresizlik bile olsa güzel.
İnatlaşmanın en masum haliyle bile bir öğle sonu griliği...
Hani bırakmasa beni hayaller,
Kendim bir sadelikte sürüklensem,
Anlamsız olmasa konuşmalar,
Bıraksa artık hayalet gibi görünenler peşimi
Çaresizliğimi acizlik saymasam
Hani o bırakıp giderken seni
Kaybolmanın mutluluğuna anlam falan yüklesem
Ağzı bozuk umutların karargâhında
Ölümüne sessizlik içinde veryansın mektupları yazmasam karşılıksız
Hayaller hayaletiniz olmuşsa
Kapkaranlıksa ortalık
Kaçacak bir yeriniz yoksa
Aşka zaman ayırmışsanız
Beklemek size fazla gelmişse
Hiç vazgeçmeyecekseniz çocukluk rüyalarınızdan
Bahara bırakma beni,
Sen gel!
Artık noktalama işaretlerine nazır bir geliş olsun
Hani virgül gibi gülümse
Nokta gibi gel!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!