Yüzünde çamurlar gizlendi çocuğun
Yer, yüzüne sarıldı yeniden.
Yoksa yüzünde mi yoktu umut dedikleri zat,
Kalıplarıyla severdi insanoğlu,
Çocuk yer, yüzünün emanetinde.
Yerlere bırakıldı yüzü çocuğun,
Karşı konulmaz bir hayat var önümde
Cebimde sözcüklerim
Kurulması olanaksız hayallerim
Anlatırım
Ancak yine anlamsız olur kelimeler
Şehr-i zaman gün doğumu
Mevsim için hoşçakal demek lazım
Bimekan şahsiyetle
28.07.2015-ANKARA
Bugün her şey bir başka güzel sanki
Aynı satırlarla doludur hayat
Ya da bir parça ölüm provası
Küçük hesaplarda gizli yaşam kırıntıları
Belki aynı çeşittendir insanlar
Bir ben farklıyımdır
Bir gülüyordun,
Zamansızlıklarım alınıyordu elimden,
Bir gülüyordun,
Aldığım nefesler sürünüyordu boğazımda
Ne zaman hangi kelimeyle hitap etsem sana karmam karışık oluveriyordu.
Demek ki yeniden nefesim kesilirse,
Şehrin sokaklarında bırakmıştı matemlerini
Kadın,
En pervasız acıyı arıyordu
Adam da…
Gizlediği tüm yalnızlığı görüyordu
Kadın,
İki şehrin hikâyesi başlar hüzünlü bir şekilde
Bir tek söz kalır kalplerde
Ayrı bir bakışla canlanır hayatlar
Sevda aynı çırpınışlarda
Birden hüzün dolar gönüllere
İki taraf da aşk sözcüklerini farklı kâğıtlarla
Beklemek anlamsız
Ölüm içten
Ne özlediğim özlüyor beni
Ne sevmek mana kazanıyor
Ben yarım kalmış şiirlerimi özlüyorum
Küçücük bir kız çocuğuydun önceleri
Masumdun
En olmadık zamanda gelmiştin
En küçük halimde
Korunmasızdın
Pek arkadaş canlısı sayılmazdın
Yalnızlığı keşfeder insan bazen
Sadece kendi kendini tarif ederken
Karınca kararınca düşünür insan olma eğilimini
Ya da yalnızca yalnızlıkla
Yalnızlığı keşfeder insan bazen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!