Gerekli ne varsa koydum bavuluma
Gidişimi bekliyorum
Biliyorum özleyeceğim geride kalanları
Belki bir acı dolacak içime
Anlama alışkanlıklarım geride kalacak
Ya da beni geride bırakıp ben gideceğim
Bana gülsen biraz,
Ya da gülmek bana yakışsa
Matem yüzlü kaldırımların ardında,
Gülümseyen ifadelerin en güzeli,
Sana yakarışlarım kadar yakın
Sadelikler kadar hüsran;
Kederlerin en üstünde bir veda vardır
İnce bir çizgi nezaretinde
Yazılı kaç kelime varsa anlatamaz
Kederlerin en üstünde ince bir veda vardır
Kayıpların nezaketinde
Gölgeler bırakmadı beni
Hayalet düşlerin yankılarıyla bakar oldum
Birtakım kaybedişlerin neticesinde
Yeniden en kaygılı zamanlarımın nihayetinde gündüz düşleri görürdüm o zamanlar
Karartı ve hüsran bulurdum kendimde.
Gizemli sayılabilir gidişleri
Gölgelerin...
Hüznün ilk hecesinde bekler bütün kaybediş senaryoları
Ya da bütün gelişigüzel sancılar...
Gölgeler gibi aciz kalan siyahlık
Bir yeşil gizlenmiş seyirlik
Gözlerimi kapasam görüyorum
Belki arşa çıkar naçiz bedenim
Ya da yanabilir
Süregelen hatalar karşılığında
Ne zamanı belli sonun
Akşam vakitlerinde görünen kadar yoksul mahalleleri olan şehirlerin caddelerinde bahar gelmişti
Şehri acı bir yanık kokusu alırdı
Sokak aralarında dökülen gözyaşlarına gizlenmiş trajedi
Ve elem, bir Yeşilçam terimidir...
27.07.2015-ankara
Keşke sen bana gülseydin,
Ya da gülmek bu kadar gülünç olsaydı
Kahkahalar kadar gerçek olan ne var ki?
30 temmuz 2015-ankara
Benden kalan
Yalnızca kelimeler olsun
Pragmatik olmayın kardeşim
Yoksa çok dogmatik düşünürsünüz
Vedalar, kayıplarla eş değer
Yalnızlığın iz düşünümüne paralel
Mevsimler geçmiş üstünden
Yorgunluğu çekmi gözlerime
Saatler öncesinde bıraktığın hüzün kırıntılarına inat
Yalnızlığımla alay eder gibi bakıyorum gönlüme
Keşmekeş zamanların gökyüzünden kurtulmuş
Başım dik bakıyorum direnişime
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!