Bir kırılma sesidir betonun koynunda saat,
Şehir, paslı bir çivi gibi çakılı göğe.
Burada her teselli yarım kalmış bir vaat,
Dönüşü olmayan o en kuytu o ülkeye.
Gözlerin, iki raydır uzayan karanlıkta,
O Mateversa bu / ekranın içinde,
Ruhumu satarlar / her farklı biçimde.
Barkodlar basılmış / tenin zerresine,
Köle etti sistem / nefesin sesine!
Işıklı vitrinler / sahte vaat ve yalan,
Açın bütün kapıyı, meydan sözle inlesin!
Korkak olan sinsiler, durup bizi dinlesin!
Sermayemiz hürriyet, zincir vurulmaz cana,
Kelimeler sel oldu, sığmaz artık cihana!
Korku satan bezirgan, mülkünü alsın gitsin!
Karşımda durma öyle sessiz sessiz
İnan rakıyı içemem sensiz
Türkü söylerim saz çalarım sebepsiz
Yak usta yak mangalı içemem etsiz.
Getir mayhaneci rakıları içelim sek sek
Deme Mili Piyangodan büyük ikramiye bana sana çıkar
Çıkar ya çıkarsa Başbakan, Cumhurbaşkanına çıkar
ENGİN TOPKAN (19.09.2020)
Karanlık bir çağ içten, uyandı ulu tanlar,
Gökyüzünden fırladı, şimşek çakan aslanlar.
Zeus elinde yıldırımla, titretirken Olimpos,
Kaosun o tahtından, sökülüp atıldı kaos.
Odin tek gözü ile, izlerken dokuz yurdu,
Gönül derin koca kapılı bir handır
İçi dolu inci mercandır
Harcanan ömür kaybettiğin andır
Dokun bakalım bağlamanın teline
Madem bağlamanı aldın eline
Söylenen sözcüklerin efkarında yüreğim
Zamansa yüreğimde akan kocaman bir deniz
Sevdan yüreğimde hesapsız
Gönlüm yüzüne ayna
İşte BEN
İşte SEN derken
Gönül par-mâle döndü rûzigâr-ı âh ü zârından,
Hayâl-i şeb-nem uçtu sîne-i pür-hâr ü zârından.
Kafes koptu, kanat yandı, figānım göklere erdi,
Halâs olmak muhâldir bu melâmet rüzgârından.
Uzak rüzgârların / savurduğu kül,
Yalnızlık hırkası / sırta ağır yük.
Ruh, teklik mülkünde / çırpınan bülbül,
Özgürlük dediğin / bir nefeslik gök.
Dünya fısıldar ki: / "Nefsine tapın!"
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!