Mülksüz Sevda Şiiri - Engin Topkan

Uzak rüzgârların / savurduğu kül,
Yalnızlık hırkası / sırta ağır yük.
Ruh, teklik mülkünde / çırpınan bülbül,
Özgürlük dediğin / bir nefeslik gök.

Dünya fısıldar ki: / "Nefsine tapın!"
Oysa ruh sayıklar / ezeli yâri.
Kilit vurma sakın, / açık tut kapın,
Ne boğ sevdiceği, / ne incit canı.

Bir bağ kurmak mıdır / canın muradı?
Yoksa mülk sanarak / köle mi olmak?
"Sensiz bir hiçim" der / nefsin feryadı,
Hakiki sevdada / kaybolup kalmak.

Aynaya bakınca / başlar o sırlar,
Kendini o kutlu / nurla sarasın.
Eksik sanan kalbi / döküp de nurlar,
İki tam can ile / yolda doğasın.

Bak fısıldar zerrat / ilahi sırrı,
Kuantum dolanır / Levh-i Kalem’de.
Araya girse de / feleğin çarkı,
Zerreler birleşir / gizli alemde.

İşgal eylemeden / mahrem sarayı,
Sırrı ifşa edip / boğmadan canı,
Uzakta olsan da / gör o aynayı,
Ruhun ezelden bir, / unutma anı.

Kuantumun çizip / saydığı bendi,
Tasavvuf aşk ile / çoktan geçmişti.
İstiğna hırkasın / giyen o derviş,
Gönül mülkünü Hak / için seçmişti.

Yaratılanı sev, / candan ötürü,
Seni bir tecelli / bilip sarılmak.
Mülk edinme sakın / kulda bu nuru,
Sadece yoldaş ol, / gölgede kalmak.

Şems’in nefesinden / yükselen seda,
Reçete sunuyor / kalbi kırığa.
Direnme, teslim ol, / can eyle feda,
Hayat alt üst olsun, / çıksın nura.

Alıp kalbimize / psikolojiyi,
Kuantum bağını, / derviş halini,
Eritince nefsin / zincirlerini,
Görürüz sevginin / mucizesini.

Bir canı sevmek hür, / o nurla boyan,
Onunla ağlayıp, / onunla gülmek.
Ama gökyüzünün / yıldızı gibi,
Aradaki o sır / boşluğu bilmek.

Telleri çok sıkı / sarılmış keman,
Çıkaramaz içli, / ilahi seda.
Her tel kendi perde / mülkünde hürdür
,İşte o an başlar / Hakka elveda.

ENGİN TOPKAN (21.09.2020)

Engin Topkan
Kayıt Tarihi : 21.07.2026 13:20:00