Engin Çakar Şiirleri - Şair Engin Çakar

Kur'anın 1407 yıldır tek bir harfinin dahi değişmemesi; Allâh tarafından gönderildiğini tasdik ettiği gibi, kâinat rehberi olduğunu, muhtevâsıyla bize bildirmektedir. Tüm ilâhi kaynaklı kitaplar (Tevrat, Zebur, İncil) zamanla değişikliğe uğramıştır. Mesela incilden 4 farklı versiyon vardır. Kur'anı ise; kıyâmete dek bir daha kitap gõnderilmeyeceği için, son kitap olması hasebiyle, yûce Allâh korumaktadır. Şüphesiz O, sonsuz kudret sahibidir...

En karanlık boşluk; umutsuzluk çukuru, en dolu aydınlık ise; umut güneşidir...

İyi ve erdemli huylarını sev. Fakat kendini beğenmişlik yapma. Çünkü; kendini beğenenler, bencillikleri sayesinde gelişemezler...

Umudunu kaybetmeyen; her şeyini kaybetsede, hiçbir şeyini kaybetmemiştir. Umudunu kaybeden ise; neye sahip olursa olsun, her şeyini kaybetmiştir. İnsanı ayakta tutan, zengin kılan, yaşama bağlayan umutlarıdır. Neyi kaybedersen kaybet, fakat asla; umudunu kaybetme...

Dünyâ; insanlığın kâbusu, kâinatın ise özetidir...

Önyargı; insanları böler. Toplumdaki birlikteliği öldürür. Toplumların geri kalmasının sebebi; önyargı hastalığıdır...

Kendilerinin, her şeye sahip olduğunu düşünenler; öldükleri zaman dirilirler...

Madem ki, ölüm var; o halde, dert etmeye gerek yok...

Kâinata nazaran dünyâ küçücüktür. Hatta bir nokta hükmünde dahi değildir. Biz ise, bir nokta kadar bile olmayan şu ölümlü dünyâ için hep, veryansın ediyoruz; acabâ değer mi ?...

Kötülerin bilmediği bir şey var, o da; en son iyilerin kazandığı. Eğer ki kötüler, bu ayrıntının farkında olsaydı; kötü olma mesleğinden vazgeçerlerdi.. Bazense farkında olurlar fakat, bu farkındalık işe yaramaz: Azgın kızıl denizin ortadan ikiye ayrıldıktan sonra, firavunun üzerine doğru gelmesiyle, sekerât ânında îman etmek istemesi gibi.. Ama bu, onun için çok geç olmuştu. Çünkü; hayatını kibirle yoğurmuş ve bu kibirler, onun sonunu doğurmuştu.. Çünkü; herkes gibi topraktandı, âcizdi. Fakat, onu diğer âcizlerden ayıran fark; öleceğini bilmesine rağmen, kendini tanrı îlan eden koca bir aptal olmasıydı.Tarih kitapları, yüzlerce firavunu sayfalarına ekledi ve ne yazık ki; daha nice nice firavunlar, tarih kitaplarında kendilerine yer beğenmekteler.. Kötülerin hepsi aptaldır. Eğer akıllı olsalardı, iyi olmayı tercih ederlerdi. Onlarsa aptal olmayı tercih etmişlerdir. Buysa onlara iki cihânda da, kötü son anlamına geliyordu.. En son kazanan iyilerdir. İşte bu yüzden, en akıllı kimseler; iyilik yapanlardır. Çünkü, kâinatta ezelden beri, değişmeyen bir kural vardır: Ne verirsen amelinle; o gelecek seninle... Evet, son gülen iyi güler. Çünkü; en son iyiler güler...