bir çocuk görüyorum gözlerimi kapatınca
mutlu ve özgür kırlarda koşuyor
gelincikler arasında gülümsüyor
yoruldu sonunda koşa koşa
uzandı bir ağacın altına
Yüzünde hep o tebessüm
hiç değişmeyen
ve bir çift gülen göz
ta içime işleyen
epey zaman geçti
hep hatırlarım uzaktan
Ne güzeldi çocukluğumuz
Her türlü endişeden uzak
Güvenli ve sıcak yuvamız
Koşa koşa gittiğimiz okulumuz
Bekledim yol boyunca
bir ara başını kaldırıp ta
bana bakarsın diye
bir türlü olmadı
kaldıramadın başını o kitaptan
arada gülümsüyordun
Hadi bir cümle kur bana içinden yaşam fışkırsın
bir kuşun kanadında bulutlara dokunayım
gökyüzünde özgür
iyisiyle kötüsüyle anlatsın bana insanları
ve dost hayvanları
doyulmaz anılarla yüklü
çocukluğumdan
ansızın bir esinti düştü
yorgun yüreğime
sevinç çığlıkları geliyor
bir salıncaktan
bazen içindeki fırtınayı dindirmek zorundasın
tüm sevgi sözcükleri dilinin ucundayken
koyu bir ihanete uğradığını gördüğünde
işte sonunda başardım dediğin bir anda
şans avuçlarının arasından kayıp gittiğinde
en canların yitip senden uzaklaştığında
Bu şarkımı sen hiç duymadın
bir ağaç gölgesinde yazdığım
dizelerde aşkımızı sakladığım
söyleyecektim sana baharda
ama kış uzadı bizim buralarda
karların altından kalkamadım
Daha dün çocuk neşeli oyunlar peşinde
pembe bir gülücük masum yüzünde
ah, o zaman yok mu o söz geçmeyen zaman
sonra bir genç adam iş ekmek peşinde
Bir melek yüz uzaklarda
düşler kurar içinde sen
ılık sabah rüzgarında
gönül teline değen
küçük pembe bir bulut
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!