Emsalsiz Muallim Şiiri - Kasım Kobakçı

Emsalsiz muallim, talebesiyle,
Yürüdüğü yollar zarif sesiyle,
Farklı diyarlardan gelmiş efsane,
Şehir aydınlandı şen nefesiyle.
*
Lisanı süslüdür, üstü muazzam,
Şehre nakşediyor kocaman anlam,
Endamı eşsizdir, yürüyüşü has,
İpek libaslarla gezerdi akşam.
*
İhtişam saçardı geçtiği mabet,
Onu seyretmesi mutlak ibadet,
Şık elbiseleri bürür bedeni,
Zarafet neşreder sonsuz asalet.
*
Okul meftun oldu tarzı haline,
Gören seyran etti tatlı diline,
Kuşandığı kaftan ruhu okşardı,
İnciler yakıştı narin eline.
*
Hayran bıraktırdı nurlu çehresi,
Derin mana taşır gizli bestesi,
Satırları süzer idrak ederdi,
Asla duyulmazdı keder hevesi.
*
Talebeler sırrı saklayamazdı,
Gizli satırları atlayamazdı,
Fikrin rotasını bulurdu ruhtan,
Hücum edip asla çağlayamazdı.
*
Sezerdi kalpleri, anlardı mutlak,
Yüzleri izlerken görürdü berrak,
Siciller meçhulse bulur çözerdi,
Fikirler dökülür olunca kurak.
*
İşaretsiz evrak girerdi çarka,
Cümle metinleri ererdi farka,
Görmeden biçerdi hakkı olanı,
Aklı karışanlar bakardı şarka.
*
Mühürler defteri vururdu gardı,
Asla müsadeyi sunmayan yardı,
Çalıntı satıra geçit yok idi,
Haşin kelimeler ruhu dağlardı.
*
Mahcup eylemekten sakınmaz zati,
Korkuyla izlerdik geçen saati,
Zülüfleri dahi süslü ışıktı,
Şahıslara sunmaz rahat vasati.
*
Mağrur, hem inatçı yürürdü yolda,
Selam dahi bitti, soldu sağ kolda,
Atılgandı sonsuz, cesurdu hayli,
"-Evlat!" sedasıyla titrerdi kul da.
*
Salonlar tenhalaşır, susardı kan,
Üstat yolu gözlenir ebedi an,
Eski lisan dersini aktarırdı,
Kadim şiirlerle dolardı cihan.
*
Heceler sayardık derin efkarla,
Manasını bulamadık ısrarla.